Τη συνήθη εικόνα παρουσίασε και τη φετινή εορταστική περίοδο η αγορά. Περιορισμένη κίνηση τις προηγούμενες μέρες, και κινητικότητα μετά την κατάθεση των συντάξεων και του δώρου των Χριστουγέννων ωσάν ένα ολόκληρο έθνος να στηρίζεται στα λίγα χρήματα που παίρνουν κάθε μήνα οι απόκληροι της εργασίας. (Να δούμε... πώς θα βγει ο Ιανουάριος!) Ωσάν σε ολόκληρο χώρα να μην υπάρχει παραγωγικός ιστός, εισροή κεφαλαίων, εργατικό δυναμικό. Εκτός κι αν πράγματι δεν υπάρχει.
Η ελληνική οικονομία βαλτώνει αγκυρο-βολημένη στο λιμάνι, δεμένη στους μισθούς και τις συντάξεις. Χωρίς προοπτική ανάπτυξης και νέους πόρους, παρά μόνο συνεχή σενάρια επί σεναρίων για νέες μειώσεις μισθών και συντάξεων. Είναι φανερό ότι η αριστερίστικη και απολύτως προβλέψιμη πολιτική επιλογή της σημερινής κυβέρνησης να πορεύεται στρατηγικά ποντάροντας στους μισθωτούς και τους συνταξιούχους... μπάζει νερά. Με τα νέα δεδομένα του 2017 η κυβέρνηση θα χάσει τους τελευταίους συμμάχους της στο εσωτερικό. Εξέλιξη πολύ δυσμενής για την ίδια και τη χώρα. Η στροφή στον παραγωγικό ιστό και η ανάγκη λειτουργίας της κρατικής μηχανής με ταχύτητες κρίσης, ώστε να καλυφθούν τα κενά και να πάρει μπρος ο ιδιωτικός τομέας, είναι (και) αυτή τη στιγμή μονόδρομος. Όσο πιο γρήγορά το αντιληφθεί η κυβέρνηση, τόσο το καλύτερο για όλους.
