Κοινός τόπος των συνεντεύξεων των τριών δημάρχων της Ημαθίας στον ‘Λαό’ ο προβληματισμός τους για την πορεία των εσόδων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Τον πιο κοντινό στο πολίτη θεσμό εξουσίας, που όμως αντί να αναβαθμίζεται αναλαμβάνοντας ρόλο, όπως σε όλα τα αναπτυγμένα κράτη της Ευρώπης, αντιθέτως υπονομεύεται και υποβαθμίζεται από τη συνεχή αποψίλωση πόρων. Χαρακτηριστικό γνώρισμα της αποψίλωσης αυτής (που δεν είναι εφεύρημα της κρίσης, ξεκίνησε πολλά χρόνια πριν) είναι ότι παράλληλα με τη θεαματική μείωση πόρων (σχεδόν 40% την τελευταία διετία) υπάρχει τάση αύξησης των αρμοδιοτήτων της, γεγονός που σε συνδυασμό με τη μείωση του προσωπικού κάνει την κατάσταση αφόρητη. Χωρίς να ξεχνάμε τη γενναία και τολμηρή μεταρρύθμιση του Καλλικράτη το 2010, που ισχυροποίησε μεν χωροταξικά τους Δήμους, δεν μετέφερε όμως τους απαραίτητους πόρους.
Το τρίπτυχο λοιπόν του 2017 είναι: λιγότερα χρήματα, λιγότερο προσωπικό άρα ασθενέστερες υπηρεσίες, μεγαλύτερα προβλήματα. Και στο πλαίσιο αυτό, θα κληθούν οι δημότες μέσα στο 2019 (άραγε κάτω από ποιες συνθήκες;) να συμμετάσχουν στις επόμενες δημοτικές εκλογές, για να δώσουν πνοή στον τόπο τους.
Ασφαλώς το σκηνικό που περιγράφεται δεν είναι διόλου ελκυστικό για την Τοπική Αυτοδιοίκηση και την περιφερειακή ανάπτυξη. Οι Δήμοι καλούνται να βρουν τρόπους εξεύρεσης πόρων αξιοποιώντας τα πλεονεκτήματα και τους ανθρώπους τους στην κατεύθυνση της διεκδίκησης ευρωπαϊκών κονδυλίων. Στην παρούσα συγκυρία μοιάζει σαν η μόνη επιλογή. Σχεδιασμός και προετοιμασία λοιπόν για το ΣΕΣ, ως απάντηση στο χάος των ανύπαρκτων δημόσιων επενδύσεων. Είναι η μόνη λύση για την ανάπτυξη και την Αυτοδιοίκηση.
