Την Τετάρτη 1η Φεβρουαρίου πανηγύρισε η ενορία Αγίας Βαρβάρας στο ομώνυμο δημοτικό διαμέρισμα του Δήμου Βέροιας επι τη εορτή του Αγίου Τρύφωνος.
Ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων τέλεσε αρχιερατική θεία Λειτουργία και κήρυξε το θείο λόγο, ενώ στο τέλος ευλόγησε το κόλυβο του Αγίου και τέλεσε τον καθιερωμένο αγιασμό, διαβάζοντας και την σχετική ευχή του Αγίου Τρύφωνος για τους αγρούς. Στον λόγο του ο Μητροπολίτης μεταξύ άλλων ανέφερε για τον Αγ. Τρύφωνα:
Ἕνας νέος ἄνθρωπος ἦταν ὁ ἅγιος Τρύφων, πού ζοῦσε στή Λάμψακο, στή Μικρά Ἀσία καί ἔβοσκε χῆνες. Ἕνα ταπεινό ἐπάγγελμα εἶχε, καί μαζί μέ αὐτό ἀσκοῦσε καί τήν ταπείνωση τῆς ψυχῆς του. Γι᾽ αὐτό καί ὁ Θεός ἐπέβλεψε ἐπ᾽ αὐτόν. Γι᾽ αὐτό καί, ὅπως φαίνεται ἀπό τά περιστατικά τῆς ζωῆς του, τοῦ χάρισε τήν ἀπόλαυση πού ἐπεδίωκε, τοῦ χάρισε τήν παρουσία του στήν ψυχή του, τοῦ χάρισε τήν τρυφή πού ἀναζητοῦσε.
Καί πῶς τό διαπιστώνουμε αὐτό, ἀδελφοί μου; Τό διαπιστώνουμε μέ βάση δύο στοιχεῖα τῆς ζωῆς του. Τό πρῶτο εἶναι ὅτι εἶχε λάβει ἀπό μικρός τή χάρη τοῦ Θεοῦ, ὥστε νά θεραπεύει τίς ἀσθένειες τῶν ἀνθρώπων καί νά ἐκβάλλει τά δαιμόνια πού τούς ταλαιπωροῦσαν. Ἔτσι προσέτρεχαν σ᾽αὐτόν οἱ ἄνθρωποι, προσέτρεξε σ᾽ αὐτόν μέχρι καί ὁ Ρωμαῖος αὐτοκράτορας Γορδιανός, προκειμένου νά τοῦ θεραπεύσει τή θυγατέρα του ἀπό τό δαιμόνιο πού τή βασάνιζε.
Καί ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ δίνεται, ἀδελφοί μου, σέ ὅσους ἔχουν καί αἰσθάνονται τήν παρουσία τοῦ Θεοῦ στήν ψυχή τους. Καί ἡ παρουσία αὐτή τούς γεμίζει μέ τόση ἀγαλλίαση καί εὐφροσύνη, ὥστε δέν ἐπιθυμοῦν τίποτε ἄλλο ἀπό τήν παροῦσα ζωή παρά μόνο τό νά βρίσκονται διαρκῶς μαζί μέ τόν Χριστό, ὅπως διακηρύσσει καί ὁ ἀπόστολος Παῦλος στήν ἐπιστολή του πρός τούς Φιλιππησίους, λέγοντας: «ἐπιθυμίαν ἔχω εἰς τό ἀναλῦσαι καί σύν Χριστῷ εἶναι».
Αὐτήν ἀκριβῶς τήν ἐπιθυμία εἶχε καί ὁ ἅγιος Τρύφωνας, καί αὐτή ἀποτελεῖ τό δεύτερο τεκμήριο τῆς τρυφῆς καί τῆς ἀπολαύσεως πού αἰσθανόταν ἀπό τήν παρουσία τοῦ Θεοῦ στή ζωή του καί τήν ψυχή του.
Αὐτή τήν ἐπιθυμία τόν ὁδήγησε στό νά ἐπιδιώξει τό μαρτύριο γιά χάρη τοῦ Χριστοῦ. Τόν ὁδήγησε στό νά ὁμολογήσει μέ θάρρος τήν πίστη του, καί ἐνῶ εἶχε τή δυνατότητα νά ἀρνηθεῖ τόν Χριστό καί νά ζήσει μία ζωή γεμάτη τρυφή ὑλική καί ἀπολαύσεις κοσμικές, ἐκεῖνος προτίμησε τό μαρτύριο, προτίμησε τή ζωή μαζί μέ τόν Χριστό, προτίμησε τήν αἰώνια τρυφή καί ἀπόλαυση πού προσφέρει ἐκεῖνος σέ ὅσους τόν πιστεύουν καί τόν ἀκολουθοῦν, σέ ὅσους θυσιάζουν τή ζωή τους γιά τήν ἀγάπη του.
