Ο λαός λέει ότι φασούλι το φασούλι γεμίζει το σακούλι, αλλά στα τρελά χρόνια που διανύουμε στην περίοδο της κρίσης φαίνεται πως καμιά φορά συμβαίνει και το αντίθετο. Φασούλι το φασούλι... να αδειάζει το σακούλι! Η αναφορά της εφημερίδας μας έχει να κάνει με παράπονα εμπόρων και επαγγελματιών, που καλούνται να χρησιμοποιήσουν υποχρεωτικά τα περίφημα POS για τη μετάβαση στο πλαστικό χρήμα. Αυτό όμως γίνεται με προβλεπόμενη και εδώ προμήθεια των τραπεζών, αναλόγως με τον τζίρο τους (κυμαίνεται γύρω στο 1-1,5%). Το εύλογο ερώτημα: πώς μια υποχρεωτική συναλλαγή (μέσω POS) επιβαρύνεται με προμήθεια υπέρ τραπεζών προφανώς θα μείνει αναπάντητο, αφού δεν είναι αντίστοιχη π.χ. με τις πληρωμές ΔΕΗ ή νερού μέσω τράπεζας, εκεί όπου υπάρχει εναλλακτικός τρόπος για κάποιον που δεν επιθυμεί να επιβαρυνθεί επιπλέον.
Μ’ αυτά και μ’ εκείνα, η αγορά καλείται για μια ακόμη φορά να απορροφήσει τους κραδασμούς της νέας αυτής τραπεζικής προμήθειας, του νέου φασουλιού δηλαδή, που έρχεται να προστεθεί σε τόσα άλλα των προηγούμενων και των τελευταίων χρόνων. Την υπέρμετρη αύξηση της φορολογίας, την απορρόφηση της αύξησης του ΦΠΑ για να μην φύγουν και οι τελευταίοι πελάτες, και τόσα ακόμη. Με τον λογαριασμό να φουσκώνει επικίνδυνα, την ίδια ώρα που οι ευεργετούμενες τράπεζες έχουν τις κάνουλες κλειστές για οποιοδήποτε είδος χρηματοδοτικής παροχής ή διευκόλυνσης προς την αγορά.
Είναι φανερό ότι το “φασούλι το φασούλι” των τελευταίων χρόνων, που αδειάζει το σακούλι, έχει ψηλώσει επικίνδυνα και τείνει να φτάσει σε ύψος... τον Φασούλα! Μόνο που ο Φασούλας έχει από καιρό κρεμάσει τα παπούτσια. Ελπίζουμε να μην κρεμάσουν και τα δικά τους παπούτσια έμποροι και επαγγελματίες.
