Πράγματι εντυπωσιακά τα νούμερα που παρουσιάζει η Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Βέροιας. Με 500 άτομα να μπαίνουν καθημερινά στους χώρους της, αλλά και πλέον των 3 εκατομμυρίων δανεισμούς βιβλίων για την περίοδο 1999-2016, από τότε δηλαδή που εγκαταστάθηκε στο σημερινό κτίριο της οδού Έλλης.
Νούμερα που δείχνουν ότι η Βέροια διαβάζει, ως αποτέλεσμα φυσικά και της πιλοτικής λειτουργίας της Δημόσιας Βιβλιοθήκης της, εδώ και πολλά χρόνια. Αυτής της λειτουργίας που ενέπνευσε πολίτες και τους βοήθησε να γίνουν αναγνώστες, προσφέροντάς τους μια σύγχρονη, δυναμική και ενημερωμένη βιβλιοθήκη. Αυτής της λειτουργίας που μετέτρεψε τους χώρους της σε μια ζεστή και φιλόξενη κυψέλη γνώσης και παιχνιδιού για τα παιδιά, με έμφαση στην καινοτομία, στην αισθητική και στην τεχνολογία.
Κι όμως, όλα αυτά τα χαρακτηριστικά, συμπεριλαμβαμομένου του αμείωτου βαθμού συγκέντρωσης των στελεχών της Δημόσιας Βιβλιοθήκης Βέροιας στον στόχο, αλλά και της συνεχιζόμενης ανάπτυξης των δράσεων και των υποδομών της, αφορούν έναν φορέα με τη βαρύτητα του Δημόσιου Οργανισμού στον τίτλο του (και όχι μόνο), που ωστόσο λειτουργεί με νοοτροπία, μεθοδικότητα, φαντασία και αντανακλαστικά ιδιωτικού τομέα.
Ευχής έργο θα ήταν να βιώσουμε αντίστοιχη δυναμική και αποτελεσματικότητα σε άλλες πτυχές της δημόσιας διοίκησης της χώρας, τις κατά γενική εκτίμηση προβληματικές. Μια τέτοια εξέλιξη κρίνεται ως η ικανή και αναγκαία συνθήκη ενσωμάτωσης επιτέλους και της κρατικής μηχανής στην προσπάθεια της μετάβασης της Ελλάδας από την ύφεση σε ρυθμούς ανάπτυξης. Μακάρι οι κυβερνώντες να αντιληφθούν ότι αυτή (επανίδρυση του κράτους την είχαν πει κάποτε), πρέπει να είναι η πρώτη, σημαντικότερη και κρισιμότερη μεταρρύθμιση για τη χώρα. Αυτή που θα δώσει την ώθηση στην προσπάθεια για ένα πιο ελκυστικό μέλλον. Αυτή που θα μετατρέψει το συνεχές φρένο σε γκάζι, προκειμένου να καλυφθούν οι αποστάσεις που μας χωρίζουν από την αναπτυγμένη Ευρώπη.
