Εμείς στην Ημαθία δεν είχαμε ανάγκη το τροχαίο της Λαμίας για να επαναφέρουμε τον νου μας στα σημαντικά. Το πολύνεκρο τροχαίο στα Τέμπη, αλλά και τα πολύνεκρα στην Εγνατία με πρόσφατο αυτό του Σαββάτου δίπλα στον κόμβο της Βέροιας, ελπίζουμε ότι μας έχουν σε μεγάλο βαθμό διδάξει. Μια ματιά στα στατιστικά, όμως, ίσως φανεί χρήσιμη για το μέλλον:
Την τετραετία 2012-2015 περίπου 100 παιδιά σκοτώθηκαν στους ελληνικούς δρόμους. Περίπου το 50% των παιδιών ως 14 ετών που υπέστησαν τροχαίο ατύχημα, τραυματίστηκαν ως πεζοί. Περίπου το 10% των παθόντων παιδιών 5-14 ετών ήταν ποδηλάτες, ενώ σχεδόν κανένα δεν φορούσε κράνος.
Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι τα τροχαία δεν ξεχωρίζουν κανέναν και κτυπούν αδιάκριτα! Η λογική δεν θα συμβεί σε εμάς αλλά θα συμβεί σε άλλους είναι πολύ κακός οδηγός!
Τα τροχαία ατυχήματα είναι η πρώτη αιτία θανάτου στις ηλικίες 15 έως 29 ετών! Μιλάμε για πραγματική Γενοκτονία...
Μια χώρα με σημαντικό έλλειμμα παιδείας, δεν θα μπορούσε παρά να υστερεί αναλόγως και στα ζητήματα ασφάλειας οδήγησης. Ένα αυτοκίνητο στα χέρια ενός κακού οδηγού είναι φυσικά ένα δυνάμει μαζικό φονικό όπλο. Συνεπώς, αρκούντως υπεύθυνη και σοβαρή θα πρέπει να είναι η στάση όλων μας απέναντι στις ικανότητες του οδηγού και τον έλεγχο του οχήματος. Οι αδύναμοι κρίκοι στην αλυσίδα της οδικής ασφάλειας πρέπει να θεραπευτούν το ταχύτερο δυνατό, εκ των έσω και εκ των έξω. Η δε οδήγηση, ως μάθημα, θα πρέπει μάλλον να αποκτήσει χαρακτηριστικά δια βίου μάθησης, ειδικά για τις μεγαλύτερες ηλικίες. Τέλος, ο ρόλος των γονέων, ως του πρώτου και μόνιμου σχολείου των παιδιών, πρέπει να εστιάζει στο όχημα ως εργαλείο και όχι ως παιχνίδι. Εκ των ων ουκ άνευ η συμμετοχή στον παραπάνω σχεδιασμό και της Τροχαίας, με έμφαση στην ποιότητα των ελέγχων και όχι στην εισπραξιμότητά τους. Σε διαφορετική περίπτωση, η Γενοκτονία θα συνεχίζεται.
