Βούληση είναι το ιδιαίτερο και χαρακτηριστικό δώρο του Θεού προς τα ανθρώπινα γήινα όντα, να πράττουν ανεμπόδιστα αυτό που θέλουν και τους εκφράζει. Όταν η πράξη αυτή είναι συμβατή με τους ηθικούς και γραπτούς κανόνες και ωφελεί τα άτομα και κατ επέκταση το κοινωνικό σύνολο, επιβραβεύεται και αναδεικνύεται, αντιθέτως όταν το βλάπτει και το ζημιώνει ,τότε διαπομπεύεται και τιμωρείται από την ισχύουσα Νομοθεσία.
Η βούληση είναι η συνειδητή επιθυμία προς επιδίωξη κάποιου σκοπού, είναι το ερέθισμα εκείνο, που αν δουλέψει για το κοινό όφελος, γίνεται εφαλτήριο για υψηλές κατακτήσεις.
Όταν ο ρόλος αυτός έχει ανατεθεί σε άτομα τα οποία επιλέγηκαν από εμάς με δημοκρατικές διαδικασίες να διαχειριστούν την πολιτικοοικονομική κατάσταση του τόπου αυτού, αυτοί οφείλουν να πράττουν μόνο αυτό που προάγει το δημόσιο συμφέρον και προασπίζεται αρχές και δικαιώματα. Όταν εκ μέρους των υπάρχει αβουλία και ενδεχομένως υστεροβουλία εξυπηρετώντας κάποιους ιδιαίτερους σκοπούς ,τότε οι ελεγκτικοί μηχανισμοί θα πρέπει να ενεργοποιούνται αυτόματα και να επεμβαίνουν αποκαθιστώντας την τάξη αποδίδοντας τα του Καίσαρος τω Καίσαρι ! Ένα ευνομούμενο κράτος θα έπρεπε να λειτουργεί έτσι ακριβώς! Συμβαίνει δυστυχώς όμως το αντίθετο. Ατιμωρησία, συγκάλυψη προκλητική και εμπαιγμός , επικρατεί πάντα με την ανοχή μας σε όλο το μεγαλείο του.Στον ευλογημένο αυτόν τόπο που αναβλύζουν θησαυροί από μαργαρίτες και είναι ακένωτος πηγή αγαθών, την τελευταία δεκαετία ο λαός αντιμετωπίζει δεινά και ακραίες καταστάσεις που δεν έχει βιώσει ούτε καν μεταπολεμικά. Δεν νοείται στον ιερό αυτό τόπο του Αριστοτέλη και του Πλάτωνα να φερόμαστε και να είμαστε οι εξαθλιωμένοι ζητιάνοι της Ευρωπαικής ένωσης!
Και όλα αυτά συμβαίνουν ακριβώς επειδή εκ μέρους των εκλεγμένων δεν υπάρχει η Π Ο Λ Ι Τ Ι Κ Η Β Ο Υ Λ Η Σ Η ! Ήρθε η στιγμή που ο ηρωικός αριθμός των τριακοσίων του Λεωνίδα ,να θεωρείται σήμερα ,αριθμός μισητός και συνώνυμος του Εφιάλτη! Εμείς δε οι υπόλοιποι, κατά τον Βάρναλη, «Σαν τα σκουλήκια κάθε φτέρνα, οπού μας εύρη μας πατεί, δειλοί και άβουλοι αντάμα, προσμένουμε ίσως κάποιο Θάμα !»
Ε. Γουγουλεφας
