Μη νόμιμες κρίθηκαν οι απολύσεις των διοικητών και αναπληρωτών διοικητών των κρατικών νοσοκομείων που έγιναν το 2015, μετά από διαδικασία αξιολόγησης από επιτροπή του υπουργείου Υγείας. Από τους 71 διοικητές και αναπληρωτές διοικητές που αξιολογήθηκαν τότε, οι 59 παύθηκαν από τα καθήκοντά τους και οι 12 παρέμειναν στις θέσεις τους. Σύμφωνα με σειρά αποφάσεων του Συμβουλίου της Επικρατείας, όμως, οι Υπουργικές Αποφάσεις με τις οποίες τέθηκαν σε αργία οι διοικητές των νοσοκομείων είναι μη νόμιμες καθώς έχουν πλημμελή αιτιολογία, όπως πλημμελώς αιτιολογημένο είναι και το πρακτικό της επιτροπής αξιολόγησης.
Το ΣτΕ εξέδωσε αρχικά 11 αποφάσεις με τις οποίες κάνει δεκτές τις αιτήσεις 10 διοικητών και αναπληρωτών διοικητικών και ακυρώνει τις αντίστοιχες Υπουργικές Αποφάσεις. Ακολουθεί η εκδίκαση και των άλλων υποθέσεων (ανάμεσα σ’ αυτές και της τ. διοικήτριας του νοσοκομείου Ημαθίας Τάσας Μπούρτσου), με το δεδικασμένο να προμηνύει το αποτέλεσμα.
Προϊόν της πεπαλαιωμένης πρακτικής εξυπηρέτησης των “δικών μας παιδιών” η κατάσταση αυτή, με βίαιη ή όχι αλλαγή των διοικήσεων σε όλα τα δημόσια πόστα με κάθε αλλαγή κυβέρνησης. Και εν προκειμένω να καλείται το κράτος να καταβάλει μεγάλα ποσά αποζημιώσεων (οι πληροφορίες κάνουν λόγο για 30.000 ευρώ στον καθένα!) σε καιρούς που χρήματα δεν υπάρχουν.
Δεν εξαιρούμε από την κακή πρακτική την απαίτηση των τέως διοικητών σε αποζημιώσεις από ένα πάμπτωχο κράτος στα πρόθυρα της χρεοκοπίας, όταν η αλλαγή φρουράς στις δημόσιες θέσεις σε κάθε αλλαγή κυβέρνησης είναι κανόνας. Με αρκετούς διοικητές μάλιστα να παραιτούνται λόγω της αλλαγής αυτής (Γιώργος Ορφανός από το νοσοκομείο Καστοριάς, Τάσος Μπίνος από το νοσοκομείο Νάουσας). Ωστόσο, με όποιον δάσκαλο καθίσεις... λέει ο λαός.
Η άθλια πρακτική της κομματικής διοικητικής στελέχωσης είναι ένα από τα κακά της φυλής που μας οδήγησε μεταξύ των άλλων στην κρίση. Όσο δεν παγιώνουμε ένα σύστημα αξιοκρατίας, για συνέχεια και συνέπεια στη δημόσια διοίκηση, τόσο θα πληρώνουμε τα λάθη μας... και τα σπασμένα.
