Ο χώρος στον οποίο θα ξεναγήσω σήμερα τους αναγνώστες μου, σχεδιάστηκε πριν από δεκάδες χρόνια με καθορισμένους και φιλόδοξους στόχους.
Ο εμπνευστής του έργου (δεν είναι του παρόντος να αναφέρουμε το όνομά του) απέβλεπε στον εξωραϊσμό και τη λειτουργική αξιοποίηση της περιοχής που αποτελούσε (και αποτελεί και σήμερα) μέρος της ιστορίας αυτής της πόλης.
Το έργο πραγματοποιήθηκε. Την εποχή εκείνη, τα δημοτικά έργα δεν καθυστερούσαν, ακόμη και όταν δεν υπήρχαν… ευεργέτες και δωρητές. Σε σύντομο χρόνο, το εντυπωσιακό μικρό σιντριβάνι και ο χώρος με τα καλλωπιστικά δενδρύλλια στην οροφή του, δόθηκαν στη χρήση των πολιτών.
Η προσφορά του, στεγαστική και ξεκουραστική για τους περαστικούς και για εκείνους που περίμεναν τα δρομολόγια της υπεραστικής και της αστικής συγκοινωνίας, εκτιμήθηκε τον πρώτο ιδίως καιρό. Ήταν ένα έργο που επιπλέον έδινε ξεχωριστή γοητεία στην υποβαθμισμένη μέχρι τότε εμφάνιση της γειτονιάς.
Όμως με τον καιρό και με τις αλλαγές που έγιναν στις υπεύθυνες δημοτικές αρχές, η φροντίδα στην γύρω περιοχή παραμελήθηκε. Στον κάτω χώρο, φθοροποιά στοιχεία προκάλεσαν βλάβες που όσο ασήμαντες κι αν έδειχναν, προκαλούσαν με τις αισθητικές επιπτώσεις τους. Στον κήπο της οροφής, το πράσινο, απλωμένο ασύδοτα, ζητούσε κατεπειγόντως την ανθρώπινη παρέμβαση.
Ο κηπουρός του δήμου βελτίωσε κάποτε την αισθητική εμφάνιση του χώρου. Όμως το έργο δεν ολοκληρώθηκε. Κάποιοι που έπρεπε να ενδιαφερθούν, κάποιοι που έχουν επαγγελματικό συμφέρον από τον εξωραϊσμό της περιοχής, δεν εκινήθησαν.
Κι όμως, δεν θέλει πολλά. Ένα φαράσι αν περάσει πάνω από τα τούβλα του δαπέδου, θα το απαλλάξει από την ρυπαρή εμφάνισή του. Ένας ελαιοχρωματιστής με δύο δοχεία πλαστικό χρώμα, αρκεί για να ακυρώσει τις κακοτεχνίες που κοσμούν τους τοίχους και τα παγκάκια. Και τέλος, ένας έμπειρος υδραυλικός θα μπορέσει να ζωντανέψει πάλι το μικρό σιντριβάνι, ώστε να ξαναβρεί τον παλαιότερο προορισμό του.
Ο κόμβος των Λαδομύλων, αργά γρήγορα θα αναδειχθεί και θα δικαιώσει το ιστορικό του παρελθόν. Αργά γρήγορα οι δρόμοι που τον περιστοιχίζουν θα αποκτήσουν τα πεζοδρόμιά τους. Αργά – γρήγορα κάποιος δήμαρχος (ίσως και ο σημερινός) θα καταλάβει πως ο κόμβος αυτός, αποτελεί την κυριότερη είσοδο της Βέροιας και θα τον εντάξει σε κάποιο από τα προγράμματά του.
Μέχρι τότε όμως, ο χώρος στον οποίο ξεναγηθήκαμε, πρέπει να ξαναβρεί τις ομορφιές του παρελθόντος και να δικαιώσει τις προσδοκίες του εμπνευστή και δημιουργού του.
Όποιος κι αν ήταν αυτός.
Ορ. Σιδηρόπουλος
