Δέσμια των αγκυλώσεων της δημόσιας διοίκησης και ιδεοληψιών της παραμένει τους τελευταίους μήνες η κυβέρνηση και το έργο της. Χαρακτηριστικές οι παραινέσεις και οι προβληματισμοί των περιφερειαρχών της χώρας προς τον υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης, για την πορεία υλοποίησης του προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης 2014 – 2020, κι ενώ έχουμε ήδη φτάσει στο 2017. Αξίζει να σημειωθεί ότι μέχρι σήμερα δεν έχει εκδοθεί καμιά πρόσκληση για το σχετικό πρόγραμμα (π.χ. το Leader), με τα κονδύλια να περιμένουν να αξιοποιηθούν προς όφελος της αγροτικής οικονομίας και της ενίσχυσης του αγροτικού κόσμου.
Σε μια αγροτική κυρίως χώρα, με σαφή και αδιαπραγμάτευτη τη σύγχρονη ανάγκη να στραφεί και να αξιοποιήσει στον μέγιστο βαθμό την πρωτογενή της παραγωγή, ασφαλώς η καθυστέρηση αυτή έχει πολλαπλά αρνητικά αποτελέσματα. Και το κόστος της είναι ανυπολόγιστο, σε μια εποχή που τα πράγματα στον αγροτικό χώρο αλλάζουν με μεγάλες ταχύτητες (π.χ. γεωργία ακριβείας).
Στα χρόνια της οικονομικής ύφεσης, τα μόνα σίγουρα χρήματα για την υλοποίηση δράσεων στήριξης της οικονομίας και ενίσχυσης της ανάπτυξης είναι τα ευρωπαϊκά κονδύλια. Κι ό,τι χάνεται δεν επιστρέφεται εντός της τρέχουσας προγραμματικής περιόδου. Συνεπώς, οφείλει η κρατική μηχανή, εκ των έσω και εκ των έξω, να δώσει το απαραίτητο βάρος στην πάταξη φαινομένων γραφειοκρατίας και πλημμελούς λειτουργίας, ώστε να μην χάνεται χρόνος και χρήμα, τόσο απαραίτητα αυτόν τον καιρό για την προσπάθεια επιστροφής στην ανάπτυξη. Κάθε άλλη επιλογή είναι αυτογκόλ.
