Ένα ακόμη παλιό σπίτι κατεδαφίστηκε τεχνητά πριν λίγες μέρες στην περιοχή «Γαλάκεια» της Νάουσας, επειδή κρίθηκε ότι ήταν επικίνδυνο για την ασφάλεια των περαστικών. Μέσα σε λιγότερο από δύο χρόνια ήταν το τέταρτο κατά σειρά διατηρητέο που δεν... διατηρήθηκε στη θέση του στην ίδια περιοχή και σε ακτίνα μικρότερη από 10-15 μέτρα από τα υπόλοιπα.
Είναι φανερό ότι η οικονομική ύφεση, σε συνδυασμό με την έλλειψη εθνικών ή ευρωπαϊκών πολιτικών προστασίας της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς, έχει ως αποτέλεσμα να χάνονται ένα ένα κτίρια αριστουργήματα μακεδονικής αρχιτεκτονικής στις παραδοσιακές γειτονιές της Βέροιας και της Νάουσας, με ουκ ολίγα δείγματα τα τελευταία χρόνια. Την ίδια στιγμή που είναι ελάχιστα τα παραδείγματα νεόδμητων κτιρίων με παραδοσιακή μακεδονική γραμμή.
Αξίζει να αναφέρουμε ότι οι τελευταίες μαζικές παρεμβάσεις προστασίας διατηρητέων κτιρίων στη Βέροια έγιναν στα μέσα της δεκαετίας του ‘90 (κυρίως στην Μπαρμπούτα και στην Κυριώτισσα). Οι παρεμβάσεις αυτές έγιναν μέσω ένταξης του δήμου σε ευρωπαϊκό πρόγραμμα (πεζοδρομήσεις), μέσω προγράμματος του ΥΠΕΧΩΔΕ (παρεμβάσεις στα σπίτια), ακόμη και με χρήματα ιδρυμάτων της εβραϊκής κοινότητας, ειδικά για την Μπαρμπούτα. Με το αποτέλεσμα να είναι αυτό που όλοι μας χαιρόμαστε μέχρι και σήμερα. Έκτοτε δεν υπήρξε άλλη παρέμβαση τόσο μεγάλης κλίμακας και, σύμφωνα με τους ειδικούς, ούτε αντίστοιχο μαζικό πρόγραμμα προστασίας διατηρητέων σπιτιών ή γειτονιών, αλλά ούτε κινητροδότηση μεμονωμένης παρέμβασης ιδιοκτητών.
Αντίστοιχες χρηματοδοτήσεις υπήρξαν στο ίδιο διάστημα αλλά και αργότερα για αγορά διατηρητέων κτιρίων από τους δήμους Βέροιας και Νάουσας, ωστόσο σε περιορισμένο βαθμό, βάσει των ισχνών δυνατοτήτων της Αυτοδιοίκησης, που έγιναν ισχνότεροι στην πορεία. Η δε αξιοποίηση των κτιρίων που αγοράστηκαν έγκειται και σε ένα δυσλειτουργικό νομικό πλαίσιο ανάδειξής τους, που καθυστερεί τις παρεμβάσεις σε βάρος της τελικής διάσωσής τους.
Αποτέλεσμα αυτής της εξέλιξης είναι η σταδιακή καταστροφή όμορφων διατηρητέων κτισμάτων 100 και πλέον ετών, αλλά και ολόκληρων γειτονιών σε Βέροια και Νάουσα, αφού οι ιδιώτες δεν είναι σε θέση να τα περισώσουν, πολλές φορές ούτε καν στη θέση να τα κατεδαφίσουν όταν αποδειχθεί ότι είναι επικίνδυνα. Η αισθητική και το παραδοσιακό χρώμα της μακεδονικής αρχιτεκτονικής χάνεται χρόνο με τον χρόνο, σε βάρος της συνολικής αισθητικής τους.
Και επειδή το θέμα δεν εξαντλείται εδώ, θα επανέλθουμε...
