Του Ιωάννη Ιασ. Βελέντζα
Διπλ. Ηλεκτρολόγου Μηχανικού
Φίλοι μου, καλή σας ημέρα και Χριστός Ανέστη,
λίγες ώρες πριν τον τελικό του κυπέλλου Ελλάδος και ακόμη δεν έχει οριστικοποιηθεί εάν θα γίνει. Ελλάς το μεγαλείο σου.
Πρώτα ανακοινώθηκε το γήπεδο που θα φιλοξενήσει τον αγώνα και κατόπιν το επισκεφθήκανε οι υπεύθυνοι-ανεύθυνοι.
Τέλος πάντων, καλό θα ήταν μαζί με την οριστική απόφαση τέλεσης του αγώνα, να μας ανακοινωθεί ποιες είναι και οι οικονομικές απολαβές των στελεχών της ΕΠΟ. Έτσι από απλή περιέργεια!
Πάντως σήμερα δεν θα σας κουράσω.
Έχω και μία στενοχώρια που διώξανε τον Τσάνγκ.
Κρίμα γιατί τον γούσταρα. Το είχε το μηχανιλίκι μέσα του.
Δεν πειράζει φίλε μου, μπορείς ελεύθερα να αφιερώσεις στη Λαουρίτα, Ζωιδάκη και :
«εγώ πονώ και αυτή γελά,
γλεντά με τον καημό μου
που έλεγε πως θα γενεί
η μάνα των παιδιών μου».
Και τώρα φίλοι μου έφθασε η ώρα του Βελέντζα, εγώ είμαι αυτός.
Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Καρδίτσα, πολιτιστική πρωτεύουσα της Θεσσαλίας και έτσι ανακατεύτηκα με τον πολιτισμό του μόντελινγκ και όχι μπόουλινγκ.
Στη συνέχεια πανεπιστημιακές υποχρεώσεις με στείλανε πακέτο στην όμορφη-ξελογιάστρα Θεσσαλονίκη, έχω κάνει και Κάτω τούμπα και όχι κολοτούμπα, πως θα μπορούσα άλλωστε!
Αφού επισκέφθηκα όλα τα σουβλατζίδικα και πατσατζίδικα, πήγαινα και στη σχολή, στρατιωτικές υποχρεώσεις με στείλανε Πελοπόννησο και Θράκη.
Συγκεκριμένα στη μονάδα είχα παρουσιαστεί ανήμερα του Αι Γιαννιού και τέλη του Γενάρη είχαμε τα γεγονότα στα Ίμια.
Με λίγη φαντασία πολέμησα κιόλας και δεν θα ήταν άσχημα να παίξει και κανά παράσημο!
Μαντέψτε πάντως ποιος ήταν ο καλύτερος φίλος μου στο στρατό.
Ο μάγειρας φυσικά. Με είχε λατρέψει.
Επειδή και εκείνα τα χρόνια ήταν της μόδας τα ταχυφαγεία και όχι σφαγεία, ελάχιστοι τιμούσανε την προσπάθεια του μάγειρα.
Τον πλησίασα λοιπόν και του είπα εάν μπορώ να τρώω κάτι παραπάνω.
Είχε βρεθεί άνθρωπος που τιμούσε την κουζίνα του!
Για πάρτη σου μου είπε, κατσαρόλες ολόκληρες.
Και έτσι αναπτύχθηκε ανάμεσά μας μία υπέροχη φιλία, η φιλία της πατάτας μπλούμ και της μακαρονάδας με κιμά!
Τελικά βρέθηκα στη Βέροια.
Σε μία συγκέντρωση με τον Ανδρέα Παπανδρέου ανακάλυψα την πηγή στην Μπαρμπούτα και σε μία άλλη του Μητσοτάκη φάδερ ήπια και νερό, δοκίμασα και ραβανί και άντε γεια, υπόλοιπη Ελλάδα!
Και τώρα ρε Καραμήτρο υπουργέ σε ρωτάω.
Που πας με δύο χρόνια Αιγάλεω. Πλάκα με κάνεις!
Εάν εσύ, απόφοιτος της ελληνογερμανικής σχολής (κάτι τέτοιο διέρρευσε!), είσαι υπουργός με δύο χρόνια Αιγάλεω, τότε εγώ δεν πρέπει με τέτοιο βιογραφικό σε πόλεις να γίνω τουλάχιστον πρωθυπουργός;
Και στο κάτω-κάτω, παρέμεινα και συνεπής με τις ιδέες μου και τα πιστεύω μου.
Σουβλατζίδικα επισκεπτόμουν, στόχο ζωής έβαλα να γίνω το μοντελάκι-σουβλάκι και τα κατάφερα.
Εσείς τάχατες δύο χρόνια Αιγάλεω, μετά ταξίδια, εξωτερικά, και λοιπά και λοιπά.
Με δύο χρόνια Άγιο Όρος δεν γίνεσαι και καλόγερος!
Και εάν ακόμα δεν πείστηκες φίλε μου, ότι θα μπορούσα να γίνω πρωθυπουργός της χώρας (γράψε-γράψε, θα το πιστέψουμε κιόλας!), υπάρχει και άλλο ατράνταχτο επιχείρημα.
Η κυρία Ασημακοπούλου, βουλευτής ΝΔ και ίσως υπουργός, εάν καταφέρει ο Κυριάκος να γίνει πρωθυπουργός, παρά τις προσπάθειες του Ιβάν του τρομερού, δήλωσε ότι: “είμαι πολύ ευτυχισμένη, γιατί έχω βρει τον έρωτα της ζωής μου. Μας γνώρισαν φίλοι... Το λες και προξενιό. Έκανα τάμα πέρυσι το καλοκαίρι. Είπα ότι θέλω να έχω υγεία και να βρω τον έρωτα της ζωής μου”.
Και τώρα, απλέ ελληνικέ λαέ (τελικά είναι εύκολο να σαλέψει κάποιος!) ερωτάσαι: η μέλλουσα υπουργός με τάμα-προξενιό βρήκε άντρα, εγώ που από μόνος μου, βασισμένος στις δικές μου δυνάμεις και μόνο, που είχα τη Μόνικα, δεν δικαιούμαι τουλάχιστον πρωθυπουργία!
Και ο φίλος μου ο Ηρακλής που μου την «έκλεψε» δεν δικαιούται τουλάχιστον προεδρεία της Δημοκρατίας;
Και με τον Ευκλείδη τι θα κάνουμε, που θέλει τη Σκάρλετ!
Τελειώνοντας μία παράκληση προς τον Ιβάν τον τρομερό.
Αφού ο Αλέξης και ο Πούτιν είναι ίδιοι, δεν μας κάνεις τη χάρη, να στείλεις πακέτο τον Αλέξη στη Σιβηρία και σε εμάς να φέρεις την Ιρίνα Σάικ;
Συγνώμη Μόνικα, αλλά η μοναξιά δεν αντέχετε!
ΥΓ. Το κόμμα μου θα ονομαστεί «Μπελούτσις»
ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΠΑΤΡΙΔΑ!
