Γνωρίζαμε εξαρχής ότι το ήμισυ των θητειών των δημοτικών αρχών είναι ένα κρίσιμο σημείο για τη διατήρηση της συνοχής της πλειοψηφικής ομάδας στα δημοτικά συμβούλια. Η εμπειρία αυτό έδειχνε εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Η αλλαγή των θέσεων αντιδημάρχων, προέδρων νομικών προσώπων και επιχειρήσεων, πάντα έφερνε αναταράξεις και οδηγούσε τις πλειοψηφίες σε μικρές ή μεγάλες κρίσεις. Κατά το παρελθόν, σε επίπεδο δήμων της Ημαθίας υπήρξαν περιπτώσεις που η δημοτική αρχή δεν είχε για κάποιο χρονικό διάστημα ούτε την πλειοψηφία στο δημοτικό συμβούλιο, ενώ υπήρξε ακόμη και εκλογή προέδρου του δημοτικού συμβουλίου από τους διαφωνούντες! Ωστόσο αυτό είναι το μεγαλείο (;) της δημοκρατίας και των διαδικασιών της.
Βλέποντας την εικόνα κυρίως στις συνεδριάσεις των δημοτικών συμβουλίων Βέροιας και Νάουσας το διάστημα μετά τις αλλαγές στις θέσεις εξουσίας, ασφαλώς διαπιστώνουμε ότι βρισκόμαστε θεατές στο ίδιο έργο. Δεν είναι διόλου μεμπτό να ανακαλύπτει κάποιος αδυναμίες της διοίκησης και να τις επισημαίνει στις συνεδριάσεις του κορυφαίου πολιτικού οργάνου σε επίπεδο δήμου, του δημοτικού συμβουλίου, ακόμη κι όταν ανήκει στην παράταξη της πλειοψηφίας. Όταν όμως αυτό ξεκινά ξαφνικά να γίνεται στο διάστημα αμέσως μετά τη μη επιλογή κάποιων αιρετών σε θέσεις εξουσίας, όπου μοιραία κάποιοι δεν συμπεριλαμβάνονται, ασφαλώς γεννιούνται ερωτήματα στην κοινή γνώμη για τον λόγο αυτής της αλλαγής στη στάση τους, που πρέπει να εξηγηθεί πειστικά. Η δε ένταση και έκταση της διαφωνίας με τη διοίκηση την οποία μόλις πριν λίγες μέρες συμπορεύονταν οι διαμαρτυρόμενοι, έχει κι αυτή την αξία της.
Κλείνουμε με την επανάληψη του κλισέ περί του μεγαλείου (;) της δημοκρατίας. Που ισχύει για τους αιρετούς και φυσικά για τους εκλογείς τους. Που έχουν ασφαλώς τον τρόπο να διορθώσουν πιθανές λανθασμένες επιλογές τους, είτε αυτές αφορούν τους διοικούντες είτε τους διαμαρτυρόμενους.
