Γράφει ο Αναστάσιος Βασιάδης
Τα δελτία ειδήσεων των τηλεοπτικών σταθμών, κατά κοινή εκτίμηση, αποτελούν τις τηλεοπτικές εκπομπές με τη μεγαλύτερη ακροαματικότητα.
Αυτή η πραγματικότητα απηχεί το έκδηλο ενδιαφέρον του τηλεοπτικού κοινού για τα σημαντικά γεγονότα της εποχής, που επηρεάζουν την πορεία του κόσμου και προσδιορίζουν την ανάπτυξη των κοινωνιών.
Διαπιστώνεται ωστόσο ότι κάθε μέρα και συχνότερα και κατά τρόπο που αγγίζει τα όρια του φαιδρού, ο τηλεοπτικός χρόνος ενημέρωσης κατασπαταλείται στην παρουσίαση περιστατικών καθημερινότητας, τα οποία αντλούνται κυρίως από το ημερήσιο αστυνομικό δελτίο αλλά και από την καθημερινή κοινωνική εμπειρία.
Η απροκάλυπτη παραβίαση του προσωπικού χώρου ανήμπορων μοναχικών ατόμων, η λεπτομερής περιγραφή της δράσης μικροαπατεώνων, οι περιορισμένες υλικές καταστροφές και οι γραφειοκρατικές δυσλειτουργίες της κρατικής μηχανής, αποτελούν τα συνήθη στοιχεία που μονοπωλούν τον χρόνο στα δελτία ειδήσεων.
Αυτή η μεθοδευμένη και κακώς νοούμενη ενημέρωση των πολιτών εκ μέρους των τηλεοπτικών σταθμών θέτει έντονα ερωτηματικά ως προς τους εξυπηρετούμενους στόχους και τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα.
Η μια ερμηνεία που θα μπορούσε να δοθεί είναι ότι το τηλεοπτικό κοινό δεν ενδιαφέρεται πλέον για τα σπουδαία συμβαίνοντα ανά τον κόσμο και ότι η ενασχόληση με τα συμβαίνοντα στη διπλανή πόρτα διασφαλίζει μεγαλύτερη ακροαματικότητα και άρα μεγαλύτερα κέρδη μέσω των διαφημίσεων.
Η άλλη ερμηνεία που μπορεί να εξηγήσει το φαινόμενο της ποιοτικής υποβάθμισης της τηλεοπτικής ειδησεογραφίας, είναι ότι με την εμμονή στο αρνητικό πρόσωπο της καθημερινότητας, υποβαθμίζεται συστηματικά η κρίση και η αντίδραση του κοινού απέναντι στα γενικότερα, σημαντικότερα και καθοριστικότερα ζητήματα.
Και στη μια και στην άλλη περίπτωση είναι εμφανές ότι το ποιοτικό επίπεδο των εκ της φύσεως τους σοβαρότερων ίσως εκπομπών του τηλεοπτικού χώρου, έχει υποβαθμιστεί και υποβαθμίζεται συνεχώς.
Κατά αυτή την έννοια γύρω από το τηλεοπτικό κοινό της χώρας μας υψώνονται αργά και σταθερά «καβάφεια τείχη» ενημερωτικής απομόνωσης, που τελικά εξυπηρετούν συμφέροντα εντελώς διάφορα από τους σκοπούς που ορίζουν την ουσιαστική σκοπιμότητα λειτουργίας των τηλεοπτικών σταθμών.
Η αναστροφή αυτής την τηλεοπτικής υποβάθμισης, αποτελεί ένα δύσκολο έργο για τα αρμόδια θεσμοθετημένα όργανα της πολιτείας, καθώς απαιτούνται σαφώς εκπεφρασμένη πολιτική βούληση και σχεδιασμός.
Μέχρι να υπάρξει αυτή η εξέλιξη, η λύση βρίσκεται στα χέρια του ίδιου του τηλεοπτικού κοινού το οποίο οφείλει να αντιδράσει χρησιμοποιώντας το μόνο όπλο που έχει στο χέρι του που είναι ο καθορισμός του ποσοστού τηλεθέασης.
Η τηλεφωνική δημοσιοποίηση από τον κάθε τηλεθεατή προς τον σταθμό που επιχειρεί να υποβαθμίσει την ποιότητα του προγράμματος ενημέρωσης, ότι επιλέγει άμεσα άλλη τηλεοπτική συχνότητα για να ενημερωθεί, είναι σίγουρο ότι θα αποφέρει τα επιθυμητά αποτελέσματα και θα αναδείξει το τηλεοπτικό κοινό σε κυρίαρχο παράγοντα του τηλεοπτικού τοπίου.
