Όσο καλοπροαίρετος και να είσαι, διαβάζοντας την αιφνιδιαστική χθεσινή ανακοίνωση περί πώλησης του 20% του Mega στον Ιβάν Σαββίδη για μόλις 5 εκατ. ευρώ, αισθάνεσαι ότι ίσως κάτι δεν πάει καλά. Τώρα θα μου πείτε αυτό περιμέναμε για να το καταλάβουμε; Ωστόσο από μια κυβέρνηση αριστεροπατριωτική, όπως είναι αυτή των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, που είχε διακηρύξει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο ότι θα πάτασσε τη διαπλοκή των προηγούμενων πρασινομπλέ, δεν περιμέναμε να υφαίνει καινούργιο ιστό… Ένα κανάλι που είναι βουτηγμένο στα χρέη, με υπερδανεισμό και απλήρωτους εκατοντάδες εργαζομένους για διάστημα πάνω από ένα χρόνο, έτσι απλά μπορεί να πωλεί το 20% και μάλιστα για τόσο μικρό τίμημα;
Ο κ. Σαββίδης που μετά την ιστορία του προστίμου της ΣΕΚΑΠ είχε προαναγγείλει, πριν λίγες ημέρες, την ανάμειξή του στα ΜΜΕ, προφανώς κάτι ήξερε… Και ο άνθρωπος είναι επιχειρηματίας και κοιτάζει να επεκτείνει τις δραστηριότητές του. Τι γίνεται όμως με τις διαδικασίες; Τηρήθηκαν άραγε όλα τα προβλεπόμενα για την τελευταία εξαγορά;
Και γιατί μένουμε σε αυτήν, αφού ίσως είναι και η μοναδική λύση για να διασωθεί το «καράβι» του Mega και να μην χαθούν τόσες θέσεις εργασίας; Πρόκειται για ένα τηλεοπτικό κανάλι που διαμορφώνει την κοινή γνώμη και όχι απλά για μια φάμπρικα που θα απασχολεί απλώς εργαζομένους. Δεν προτρέχουμε να μιλήσουμε για οσμές και δυσωδίες διαπλοκής, διότι ακόμη δεν έχουν δοθεί τα πλήρη στοιχεία της συμφωνίας. Ωστόσο αναρωτιόμαστε μήπως τελικά σε αυτήν την ταλαίπωρη χώρα για μια ακόμη φορά, άλλαξε ο Μανωλιός και έβαλε τα ρούχα αλλιώς;
