Είθισται οι αγροτικές κινητοποιήσεις να γίνονται πάντα τον χειμώνα, ταλαιπωρώντας άλλους κλάδους και προκαλώντας συνήθως το κοινό αίσθημα, σε μια περίοδο στην κυριολεξία αγρανάπαυσης των διαμαρτυρομένων. Παρά το δίκαιο των αιτημάτων, στον μεγαλύτερο βαθμό. Η φετινή χρονιά στο επιτραπέζιο ροδάκινο εξελίσσεται δραματικά, με τις τιμές κάτω του κόστους και μοναδική ελπίδα για να σωθεί η χρονιά την ενίσχυση της παραγωγής από την Ε.Ε. Κατάσταση που είναι ίδια σε όλη την ευρωπαϊκή ροδακινοπαραγωγή.
Ίσως δεν υπήρχε ποτέ καταλληλότερος χρόνος, απ’ ότι σήμερα, για μια αγροτική κινητοποίηση εν μέσω της τραγικής φετινής περιόδου. Το πού και το πώς θα το αποφασίσουν οι εμπλεκόμενοι, χωρίς φυσικά να ενοχλήσουν τα τουριστικά, εξαγωγικά και άλλα ρεύματα της εποχής, στοχεύοντας στα κεντρικά και ευρωπαϊκά κέντρα των αποφάσεων, τα οποία οφείλουν να σκύψουν και να λύσουν ένα πρόβλημα που εν πολλοίς τα ίδια γέννησαν και συντηρούν (ρωσικό εμπάργκο).
Ακτιβιστής δεν είναι αυτός που λέει ότι το ποτάμι είναι βρόμικο, αλλά αυτός που καθαρίζει το ποτάμι, έλεγε Αμερικάνος πολιτικός. Συνεπώς, μια αρκούντως θεαματική “έξοδος” των αγροτοσυνδικαλιστικών και πολιτικών φορέων στην Ευρώπη, μαζί με τους εκεί συναδέλφους τους, ίσως έφερνε κάποιο αποτέλεσμα.
Για δε το υψηλό κόστος της κινητοποίησης; Ας λογιστεί σαν μια ακόμη συμμετοχή σε έκθεση φρούτων, με απείρως αμεσότερο οικονομικό αποτέλεσμα.
