Αγαπητέ μου φίλε, συνεργάτη, Στρατηγέ Αντώνη Γρηγοριάδη. Πολύ σκληρή στιγμή του αποχωρισμού, για όλους εμάς, που είχαμε την τύχη, την τιμή να σε γνωρίσουμε και να συνεργαστούμε μαζί σου.
Η εργατικότητα, η εντιμότητά σου απλά κυρίως η συναδελφικότητα και η φιλαλληλία σου είναι τα στοιχεία που έδιναν σ’ όλους, προϊσταμένους και υφισταμένους τη χαρά να συνεργάζονται μαζί σου και την πεποίθηση ότι με τον Αντώνη η εργασία θα προχωρούσε με σωστούς και ταχύτατους ρυθμούς. Οι αντικειμενικές δυσκολίες, στην καθημερινότητα της στρατιωτικής εργασίας, έπαιρναν άλλη διάσταση… Ναι… Εκκίνηση και αφετηρία νέων λύσεων, που οδηγούσαν στην επιτάχυνση των αποτελεσμάτων, στην πρόοδο σε άλλους τομείς, που περίμεναν τη δικιά σου γνωμοδότηση.
Όπου βρισκόμουνα με συναδέλφους, και ιδιαίτερα του Οικονομικού Σώματος, έκανα μνεία του ονόματός σου… Και… Μετά άφηνα τον συνομιλητή μου να εκφράζεται με τα καλύτερα λόγια, να πλέκει διθυράμβους για πάρτι σου.
Είμαστε ευγνώμονες, έλεγαν, και θα λένε Αντώνη, γιατί ο Στρατηγός Γρηγοριάδης, πέραν του ότι ήταν εξαιρετικός συνάδελφος, όποιος βρέθηκε δίπλα του βοηθήθηκε πάρα πολύ.
Τις εμπειρίες του τις κατέγραψε «εν είδει εγχειριδίων», προσβάσιμων σε όλους εμάς τους νεότερους, που πολλές φορές, η πρώτη επαφή με εξειδικευμένα θέματα, μας οδηγεί σε απόγνωση, έλεγαν.
Τα παιδιά σου, ο Γιάννης και ο Νίκος, η εξαιρετική σου σύζυγος Μαίρη θα είναι πάντα υπερήφανοι για σένα, γιατί τους αφήνεις βαριά ηθική κληρονομιά, ενός εξαίρετου πατέρα και συζύγου.
Αδελφέ Αντώνη, από όλους εμάς, καλό ταξίδι και ας είναι ελαφρύ το χώμα της Βεροιώτικης γης που σε σκεπάζει.
Αιωνία σου η μνήμη.
Νικόλαος Τσιρογιάννης
Αντγος Ε.Α.
