Γράφει ο ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΒΑΣΙΑΔΗΣ
Χαρακτηριστικό στοιχείο του διαχρονικού προσώπου της Βεροίας, είναι η πολιτιστική ποικιλότητα που την συνοδεύει από τα παλαιότερα χρόνια μέχρι και τα τωρινά.
Αυτό εξηγείται από το γεγονός ότι η πόλη πάντα υπήρξε τόπος εγκατάστασης ανθρώπων διαφόρων πολιτιστικών προελεύσεων και παραδόσεων.
Είναι φυσικό για τους Βεροιώτες που προέρχονται από άλλες περιοχές, να διατηρούν έντονα τα βιώματα και τις παραδόσεις του τόπου προέλευσής τους, τα οποία αναδεικνύουν σε κάθε περίσταση, ενώ παράλληλα δραστηριοποιούνται στην πόλη που επέλεξαν να ζήσουν, να αναπτυχθούν και να δημιουργήσουν.
Χαρακτηριστική περίπτωση αποτελεί ο Βασίλης Δασκαλάκης, γνωστός Κρητικός της Βέροιας, ο οποίος παράλληλα έχει κατοχυρωθεί στην τοπική συνείδηση ως αυθεντικός Βεροιώτης.
Ο Βασίλης Δασκαλάκης από χρόνια κάνει την εμφάνισή του στα Βεροιώτικα Γράμματα με τις ποιητικές του συλλογές που γίνονται αποδεκτές με ευνοϊκά σχόλια
Μεταξύ αυτών συμπεριλαμβάνεται η τελευταία του ποιητική παρέμβαση με τίτλο «Παράλληλη Μνήμη»
Εμπνεόμενος από το ύφος του Ομήρου που επικαλείται την Μούσα ως οδηγό στο ταξίδι της «Οδύσσειας», αλλά και από τον Δάντη που στο ταξίδι της «Θείας Κωμωδίας» οδηγούς έχει τον Βιργίλιο και την Βεατρίκη, ο Βασίλης Δασκαλάκης περιγράφει με το ξεκίνημα της ποιητικής γραφής του, τον ερχομό της Μνήμης ως οδηγού, που τον ξεσηκώνει και τον καλεί να πάψει να δέχεται τα ερεθίσματα της «ματιάς» και να πάρει τον δρόμο του «ονείρου», τον δικό της δρόμο.
Έτσι μέσα από τα κελεύσματα της Μνήμης, ξεκινάει ένα πολυσύνθετο ταξίδι στον τόπο και τον χρόνο, στην πατρογονική γη, στις αρχέγονες παραδόσεις, στα προσωπικά βιώματα.
Ότι μπορεί να συνθέτει την ποιητική έμπνευση της Μνήμης του ποιητή, όπως τοπωνύμια, παραδοσιακά αντικείμενα, ήθη και έθιμα, νεανικά ερεθίσματα, η θάλασσα και τα παιχνιδίσματά της, πρόσωπα του μύθου και της ιστορίας, η σπάνια χλωρίδα της Κρήτης, αγαπημένες μορφές, τα παλιότερα, τα πρόσφατα και τα σύγχρονα βιωματικά γεγονότα, η ελεύθερη κρητική ψυχή και άλλα πολλά στοιχεία, αποκαλύπτουν ένα πολύχρωμο πίνακα γεμάτο εικόνες και συναισθήματα, φιλοτεχνημένο από τον ποιητικό χρωστήρα του Βασίλη Δασκαλάκη.
Οι τελευταίοι στίχοι αποτελούν και την επιστροφή στην επικαιρότητα του ποιητή, όπως αυτή εξελίσσεται εδώ και δύο ποιητικούς «αιώνες» στην «φιλόξενη γη των Μακεδόνων» στην Βέροια, ενεργοποιώντας την «Παράλληλη Μνήμη» που είναι και ο τίτλος της ποιητικής συλλογής.
Ο αναγνώστης της ποίησης του Βασίλη Δασκαλάκη, παρασύρεται άθελά του και συμμετέχει στην έμπνευση του ποιητή.
Νομίζει ότι και ο ίδιος βιώνει τις καταστάσεις και τα συναισθήματα του στίχου.
Εάν ο κοινωνός της «Παράλληλης Μνήμης» έχει επισκεφθεί και περιηγηθεί την Κρήτη, με ό,τι στοιχείο την συνθέτει ως έννοια, θέλει να την ξαναγνωρίσει με την ποιητική ματιά του Βασίλη Δασκαλάκη.
Εάν πάλι δεν την έχει γνωρίσει βιωματικά, τότε μετατρέπεται σε ένθερμο εξερευνητή που με πλοηγό τον ποιητή της «Παράλληλης Μνήμης» ταξιδεύει πλησίστιος ατενίζοντας ανυπόμονα τον ορίζοντα.
Σε κάθε περίπτωση η «Παράλληλη Μνήμη» του Βασίλη Δασκαλάκη, αποτελεί μια γλυκιά συντροφιά για κάθε εποχή και περίσταση, αφού η αναπόληση, η νοσταλγία και η επιστροφή στις ρίζες, είναι κατά βάση ποιητικές έννοιες που δεν περιορίζονται από τον χρόνο και τον τόπο.
