*Γράφει ο ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΒΑΣΙΑΔΗΣ
Με τις καθιερωμένες τελετές στα σχολεία και τα μηνύματα από τους παράγοντες του τόπου, ξεκίνησε η νέα σχολική χρονιά για τους μαθητές, τις οικογένειές τους και τους εκπαιδευτικούς.
Στα μηνύματα που είδαν το φώς της δημοσιότητος ήταν εμφανής η έκφραση αισιοδοξίας, ο καθορισμός στόχων, αλλά και η διατύπωση της αγωνίας και των προσδοκιών για την εξέλιξη των πραγμάτων στην εκπαίδευση και την προοπτική της.
Αυτό άλλωστε είναι αναμενόμενο, καθώς με αφορμή την έναρξη της σχολικής χρονιάς, επιχειρείται μια ανοικτή προσέγγιση των γενικών αλλά και ειδικότερων θεμάτων που απασχολούν την εκπαίδευση, στο σύνολό της.
Η σχολική χρονιά που πέρασε χαρακτηρίστηκε, όπως άλλωστε και οι προηγούμενες, από τις δυσκολίες και τα προβλήματα που καταγράφονται κάθε χρόνο, με κυρίαρχη την έλλειψη εκπαιδευτικού προσωπικού και τις υποβαθμισμένες υποδομές, με αποτέλεσμα τα σχολεία να δυσκολεύονται να εκπληρώσουν τον παιδαγωγικό τους ρόλο.
Αποτελεί γενική παραδοχή ότι το ελληνικό σχολείο έχει χάσει την ελκυστικότητα που έπρεπε να έχει, καθώς οι περισσότεροι μαθητές και οι οικογένειές τους , ακόμα και στην εποχή της κρίσης, εκλαμβάνουν το σχολείο κατ ουσία ως πάρεργο, καθώς εξακολουθούν να καταφεύγουν στα φροντιστήρια για βασικές γνώσεις που απαιτείται να κατέχει ένας σύγχρονος νέος, όπως οι ξένες γλώσσες, η πληροφορική κλπ, με σημαντική επιβάρυνση των οικογενειακών προϋπολογισμών.
Το φαινόμενο αυτό εκδηλώνεται εμφανώς στο Γυμνάσιο και οξύνεται στο Λύκειο, το οποίο έχει μετατραπεί κατ ουσία σε προθάλαμο της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης, καθώς δίδεται το κύριο βάρος στα μαθήματα που εξετάζονται στις Πανελλήνιες Εξετάσεις, για την εισαγωγή στα Ανώτερα και Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα της χώρας .
Αποτέλεσμα αυτού είναι να έχει περιοριστεί δραματικά το ενδιαφέρον για τις εγκύκλιες γνώσεις που διαμορφώνουν χαρακτήρες, θεμελιώνουν συνειδήσεις και οικοδομούν προσωπικότητες.
Κύριο εκπαιδευτικό μέλημα των μαθητών είναι τα μαθήματα στα οποία θα κληθούν να εξεταστούν για να επιτύχουν στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.
Αυτά και άλλα πολλά από τα ζητήματα που σχετίζονται με την παιδεία, είναι γνωστά στους αρμόδιους.
Τα μηνύματα εκ μέρους των παραγόντων του τόπου που είδαν το φώς της δημοσιότητος με αφορμή το ξεκίνημα της σχολικής χρονιάς, εκτός από τις καθιερωμένες ευχές περιλάμβαναν σκέψεις για την ανάγκη μεταρρυθμίσεων στην Παιδεία, ως έναν από τους πυλώνες για την ανάπτυξη της χώρας.
Αυτές όμως οι μεταρρυθμίσεις που απαιτούνται για να σηκώσουν την εκπαίδευση από την απαξίωση στην οποία έχει περιέλθει, να της αποδώσουν την σημασία που απαιτείται στην σύγχρονη εποχή και να την εντάξουν στην επαγγελματική και παραγωγική διαδικασία, φαίνεται οτι αργούν.
Αποτελεί ευθύνη κάθε αρμοδίου, να εργαστεί και να ασκήσει όλη του την επιρροή, ώστε η νέα σχολική χρονιά να αποτελέσει αφετηρία διαμόρφωσης ενός νέου σχολείου που να ανταποκρίνεται στις σύγχρονες απαιτήσεις.
Ενός σχολείου που θα αναβαθμίζει την παρεχόμενη γνώση και θα παρέχει τα εφόδια που απαιτούνται από τις σύγχρονες κοινωνικές ανάγκες.
Ενός σχολείου που θα διαπλάθει , ανθρώπους με ηθικές, πνευματικές , ψυχικές και γνωστικές αξίες , στο οποίο η ελεύθερη σκέψη, η κριτική στάση, η ανεμπόδιστη έκφραση και η παιδαγωγική ελευθερία θα είναι από τα βασικά συστατικά του.
Το σύγχρονο αυτό σχολείο, κύτταρο γνώσης και πολιτισμού, επιβάλλεται να είναι ενσωματωμένο στην κοινωνία, την οποία και εν δυνάμει θα αλλάζει, απαντώντας στην προκλήσεις της εποχής.
Αυτή είναι η μεγάλη πρόκληση για την Παιδεία, που είναι διαρκής και τίθεται επιτακτικά με αφορμή την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς.
