Τα λόγια δεν μπορούν να χωρέσουν τόσες πολλές σκέψεις και συναισθήματα, που ξέβρασε στην όχθη ο χαμός της αδελφής και πνευματικής μητέρας μας, Άννας. Οποιος την γνώρισε, μπορεί να καταλάβει το γιατί: άνθρωπος δυσπερίγραπτος που γέννησε αυτή η γη, μοναδικός ,γι αυτό και ο πόνος ανείπωτος και αναναπλήρωτο το κενό που άφησε τόσο στην αδελφότητα όσο και στη μικρή μας κοινωνία.
Είναι αυτή πού έδωσε ζωή και υπόσταση στο όραμα του πατρός Αμβροσίου, όχι μόνο το μυαλό πίσω από το έργο, άλλα πάντα μπροστά και στη δράση, συμπαραστάτης και βοηθός.
Για έναν τέτοιο άνθρωπο δεν πρέπει η λύπη_ άλλωστε ποτέ δεν την αποδέχτηκε_ αλλά ο θαυμασμός και ο καλός ζήλος. Εμείς από εδώ, με την εσχατολογική ελπίδα στα στήθια μας, γνωρίζοντας τη μέριμνα της για όλους, της αφιερώνουμε τα λόγια του μεγάλου Θεολόγου Γρηγορίου προς το Μέγα Βασίλειο ,να μεσιτεύει υπέρ ημών και αιτούμεθα από την αγαπημένη μας Άννα να μας δεχτεί στις πάντα ανοιχτές αγκάλες της όταν φτάσει η εσχάτη ώρα.
«»Εσύ να μας εποπτεύεις από ψηλά θεία και ιερή κεφαλή, και τον δοσμένο σε μας σκολοπα της σάρκας για τη δική μας παιδαγωγία η να μεσιτεύσεις για αυτόν στις πρεσβείες σου στο Θεό ή να σε παρασχεις πειθώ για να τον υπομένουμε με εγκράτεια’ και να οδηγείς τη ζωή μας σύμφωνα με το δικό μας καλό.
Να μας δεχτείς στη σκηνή σου, αγαπημένη μας Άννα, να ζούμε μαζί και να ατενίζουμε μαζί την αγία και μακαρία Τριάδα πιο καθαρά και με πληρότητα
Η αδελφότητα «ΠΕΛΕΚΑΝ»
