Δεν ήρθε βαρυχειμωνιά και ούτε πάγωσαν οι δρόμοι, πρωτοβρόχια φθινοπωρινά ήταν και τίποτε περισσότερο. Πάγωσαν όμως και στέρεψαν οι ιδέες και τα προγράμματα της Δημοτικής Αρχής της Βέροιας. Αυτή εξάλλου έχει το πάνω χέρι και αυτή κατά συνέπεια έχει και την ευθύνη για την περισπούδαστη αδιαφορία ή κωλυσιεργία της ανάδειξης και της περαίωσης κάθε φιλότιμης προσπάθειας που προτείνεται ή επιχειρείται από κάποιους φορείς. Δεν είμαι ειδικός ούτε έχω την κατάλληλη παιδεία προς τούτο, απλώς εκφράζω την ταπεινή μου άποψη σαν πολίτης αυτής της πόλης, ασχέτως εάν θεωρηθεί μη αρεστή σε κάποιους. Εάν κάνω λάθος ας με διαψεύσουν με επιχειρήματα.
Θα αναφερθώ σε δύο βασικά θέματα που απασχολούν το μυαλό μου αλλά και πολλών συμπολιτών μου από διάφορες συζητήσεις που γίνονται στις οποίες τυγχάνει να γίνομαι κοινωνός. Το ένα είναι η μη αξιοποίηση της «κοίτης του ποταμού Τριποτάμου» ή «Μπαρμπούτα» , ο οποίος σήμερα με την επέκταση του συνοικισμού «Προμηθέα», διασχίζει την πόλη μας κυριολεκτικά. Το δεύτερο είναι η περιβόητη νυν «Πλατεία Ωρολογίου» ή πρώην «Ρακτιβάν», προς τιμή του Κωνσταντίνου Ρακτιβάν πολιτικού και σπουδαίου νομικού στην οικογένεια του οποίου ανήκε και το ομώνυμο δικαστικό μέγαρο.
Στις αρχές του 2014,η Αντιδημαρχία Τεχνικών Υπηρεσιών Βέροιας, προκήρυξε δημοπρασία για την περιβαλλοντολογική μελέτη και αξιοποίηση της κοίτης Τριποτάμου. Την 28/2/2014 υπεγράφη από κοινού με την «ΓΑΙΑ Α.Ε» η σχετική σύμβαση από την αντιδημαρχία του Δήμου και από τον αντιπρόεδρο της ανωτέρω εταιρείας κ.Στρακαλή που προέβλεπε την μελέτη των υδραυλικών έργων, την περιβαλλοντολογική μελέτη και την ειδική Αρχιτεκτονική μελέτη. Αφού επι δύο ώρες διέτρεξαν από κοινού την όχθη του ποταμού( περίπου 2700 μέτρα),τράβηξαν πολλές φωτογραφίες που θα τους διευκόλυναν στην σύνταξη του πλάνου που θα ακολουθούσαν. Όλοι αρχίσαμε να χαμογελάμε τότε αλλά δυστυχώς μείναμε στο μειδίαμα! Φανταστείτε την ανάσα που θα έπαιρνε η πόλη μας από την έλξη επισκεπτών σε ένα χώρο διασκευασμένο και διαμορφωμένο έτσι, που να προσφέρει ανάπαυλα, αναψυχή και θέαση, μέχρι και το ενεργειακό θέμα μπορούσε να λυθεί με τους ανάλογους σχεδιασμούς!
Το δεύτερο αφορά το μόρφωμα που αποκαλείται πλατεία! Σχεδιασμοί ,κόντρα σχεδιασμοί, κατασκευές, γκρεμίσματα, ανακατασκευές και ιδού το αποτέλεσμα. Τείχος ανυπέρβλητο, κομφούζιο πραγματικό από αυτοκίνητα, τις ώρες αιχμής. Απο υπερβολική ευγένεια και ιδιαίτερη προσοχή των οδηγών, αποσοβούνται παρασύρσεις πεζών και άλλα ατυχήματα. Το δε βράδυ εάν τολμήσει κανείς να διασχίσει εγκάρσια την παλατεία, κάπου θα σκαλώσει. Το τοπίο πάλι θυμίζει κρανίου τόπο, ανυδρος γή φτιαγμένη με τσιμέντο,κροκάλες και πάλι τσιμέντο χωρίς ίχνος πράσινου κάθε λογής. Όλα αυτά ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΣΥΜΒΑΊΝΟΥΝ σε μία πόλη που σφύζει από πράσινο και περίσσιο κάλλος. Τα πολυσυζητημένα πανεπιστημιακά αρχιτεκτονικά σχέδια, κατέληξαν να είναι ανοσιουργήματα αχαρακτήριστα και αντιαισθητικά κατασκευάσματα που απωθούν αντί να έλκουν! Είναι ένας χώρος θλιβερός, αποκρουστικός που το καλοκαίρι από την αντηλιά που προκαλεί το πλακόστρωτο δάπεδο, δεν τολμάς να τον διατρέξεις…
Το μόνο παρήγορο είναι ότι υπάρχουν ακόμη πολιτιστικές εκδηλώσεις και μία Υπηρεσία που ονομάζεται Αρχαιολογική ,η οποία πέρα από τις ενστάσεις μου για κάποιες συμπεριφορές σε βάρος της Ιστορίας (γνωρίζει η κα προϊσταμένη σε τι αναφέρομαι) ακάματη αναδεικνύει τον Θρησκευτικό πλούτο της πόλης μας ποικιλοτρόπως.
Ε. Γουγουλέφας
