Πριν λίγο καιρό, με αφορμή τις Τουρκικές γενικευμένες παραβιάσεις του εναερίου μας χώρου, κάποιος τηλεοπτικός σταθμός πήρε συνέντευξη από δύο νεαρούς υποσμηναγούς της αεροπορίας μας και τους ρωτούσε για τα τεκταινόμενα και τον βαθμό ετοιμότητας του σώματος. Και οι δύο απάντησαν με βουρκωμένα μάτια, περήφανα και Ελληνικά όπως αρμόζει σε καθαρόαιμους Έλληνες. Ο πρώτος εξ αυτών απάντησε και είπε:<< Θα πρέπει οι γείτονες μας να μην ξεχνούν ότι απέναντι από κάθε κόκκινη ημισέληνο θα βρίσκεται πάντα μία γαλάζια Ελληνική σημαία>> και ο άλλος είπε με καμάρι: <<Όταν και όποτε κληθούμε ,θα υπερασπιστούμε την εδαφική ακεραιότητα της Πατρίδας μας με όλες μας τις δυνάμεις >>
Ρίγος διαπέρασε το κορμί μου και περηφάνια ανείπωτη με κατέκλυσε! Άκουγα Έλληνες να απαντούν σαν τους τριακόσιους Έλληνες του Λεωνίδα. Είναι ένα κομμάτι του όρκου που δίνουν κατά την ορκωμοσία τους και που με ευλάβεια εκπληρώνουν.
Παρόμοιο όρκο δίνουν όλα τα στρατεύματα αλλά και το Ιατρικό προσωπικό της χώρας μας Ιατροί και Νοσηλευτές,οι οποίοι καλούνται με ανεπαρκή μέσα πολλές φορές και μέσα σε άθλιες συνθήκες, να υπερασπιστούν την υγεία και την ζωή των συνανθρώπων τους , που είναι τα υπέρτατα αγαθά από κοινού με την ελευθερία.
Άγγελοι των αιθέρων οι πρώτοι Άγγελοι και υπερασπιστές της Υγείας οι δεύτεροι. Με γνώμονα την αγάπη τους για αυτό που επέλεξαν ,μόχθησαν και πέτυχαν να υλοποιήσουν τα όνειρά τους. Ο ζήλος τους υποδειγματικός και αδιαπραγμάτευτος .Χωρίς να ζητούν ανταπόδοση πράττουν αυτό που πιστεύουν με όλη την δύναμη της ψυχής τους. Και οι δύο ενεργούν με άμεσο κίνδυνο της ζωής τους, οι πρώτοι αναχαιτίζοντας σχεδόν καθημερινά τους επίδοξους και υστερόβουλους καταπατητές του χώρου μας και οι δεύτεροι από κοινού με τους νοσηλευτές των 680€,έρχονται αντιμέτωποι καθημερινά με τις ασθένειες και τους διασυρμούς που υφίστανται αναίτια τις περισσότερες φορές .
Η προσωπική απορία και το ερώτημα είναι το εξής:Τι εισπράττουν οι ομάδες αυτές αλλά και οι άλλες των ένστολων (Αστυνομικοί,Πυροσβέστες ,Λιμενικοί ,Πολεμικό Ναυτικό κτλπ)από την πολιτεία για την μεγάλη τους προσφορά; Η απάντηση είναι μία <<ΑΠΑΞΙΩΣΗ ! >>.
Όταν πρόεδροι Οργανισμών και ΔΕΚΟ αμείβονται με παχυλούς μισθούς των 4000€-6000€ και οι δεύτεροι με 680€-1500€ τι άλλο μπορεί να σημαίνει αυτό; Αυτό θεωρείται επιβράβευση;
Ευελπιστώ και εύχομαι πολύ σύντομα η Πολιτεία να πάρει θέση και να άρει τις κατάφορες αυτές αδικίες και να αναγνωρίσει την μεγάλη τους προσφορά και τον έντιμο αγώνα που δίνουν καθημερινά, ώστε να διατηρούμε και να απολαμβάνουμε τα αγαθά που μας έχουν δοθεί πλουσιοπάροχα από τον ζωοδότη Θεό μας.Ειναι η ώρα να αποδοθούν <<Τα του Καίσαρος τω Καίσαρι>>. Ήρθε η ώρα να αποδοθεί δικαιοσύνη .Την δικαιούνται αμφότεροι!
Ε. Γουγουλεφας
