Ακόμη μία επίκαιρη συζήτηση στη Βουλή χθες που δίχασε πολιτικούς και πολίτες, αναδεικνύοντας το... μεγαλείο της φυλής, ακόμη και στα κρισιμότερα χρόνια για το μέλλον του ελληνικού έθνους. Στο όνομα και μόνο των χειροκροτητών και των εντυπώσεων, η πολιτική αντιπαράθεση χτύπησε και πάλι «κόκκινο», αυτή τη φορά για την υπόθεση πώλησης των βλημάτων στη Σαουδική Αραβία.
Ο πολιτικός κόσμος αποδεικνύεται πάντα έτοιμος για αποσύνθεση, σχεδόν ποτέ για σύνθεση. Αποτέλεσμα αυτής της άστοχης επιλογής κυβέρνησης και αντιπολίτευσης; Φυσικά, η υστέρηση σε γενναίες πολιτικές αποφάσεις, που οδήγησαν τη χώρα επτά χρόνια να μην βγαίνει από το μνημόνιο, όπως έκαναν πολύ νωρίτερα άλλες εξίσου προβληματικές χώρες της ζώνης του ευρώ (Ιρλανδία, Πορτογαλία, Ισπανία, Κύπρος), ακριβώς επειδή αντιλήφθηκαν την ανάγκη της συνένωσης των δυνάμεών τους χάριν της πατρίδας τους.
Αμετανόητα εγωιστές και άφρονες εμείς, επιμένουμε στην κατάληψη της εξουσίας και μόνο, αλλά και στο γάντζωμα σ’ αυτήν όταν το επιτύχουμε. “Το κράτος είμαι εγώ”, όπως έλεγε κι ο Λουδοβίκος ο 14ος. Με πολλούς ακόμη μέλλοντες πρωθυπουργούς εμείς για να συμπληρώσουμε τον Μνημονιακό τον 14ο.
