Παρακολουθώντας την συζήτηση στη Βουλή για το θέμα της πώλησης πυρομαχικών στη Σαουδική Αραβία με κατέλαβε θλίψη και απογοήτευση για την στάση των πολιτικών αρχηγών. Λες και η πατρίδα μας έλυσε τα προβλήματα της και έχουμε την πολυτέλεια να ασχολείται το κοινοβούλιό μας με μια παρτίδα πυρομαχικών πλεονασμάτων, αν τηρήθηκε η διαδικασία ή όχι. Καλά δεν σκέφτηκαν ότι αυτά τα πυρομαχικά, οι βόμβες και τα βλήματα θα πέσουν στα κεφάλια μικρών παιδιών και άμαχου πληθυσμού; Και αυτό από μια αριστερή κυβέρνηση που τελευταία με τις αποφάσεις της δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από τις πιο καπιταλιστικές χώρες του κόσμου. Αλήθεια αυτά τα 66 εκατομμύρια θα έσωναν τη χώρα μας από την μεγάλη οικονομική κατρακύλα που έχει πάρει;
Πιστεύω ότι είναι επιβεβλημένο για την πατρίδα μας να υψώσει ανάστημα και να δείξει στην διεθνή κοινότητα ότι παρόλη την ανέχεια που την κατατρέχει, εξαιτίας μεγάλων πολιτικών λαθών του παρελθόντος αλλά και του παρόντος οφείλει σεβόμενη την ιστορία και τον πολιτισμό της να πει όχι σε τέτοιες αμαρτωλές πωλήσεις, για να μην πω εγκληματικές, γιατί όταν γνωρίζεις για πού προορίζονται αυτά τα πυρομαχικά είναι έγκλημα και όχι μια απλή εμπορική συναλλαγή. Όταν φτιάχνεις πυρομαχικά για την δική σου άμυνα είναι επιβεβλημένη ανάγκη, όταν όμως τα πουλάς κάπου πρέπει να υποψιάζεσαι τουλάχιστον για το πού προορίζονται. Όσο για τις προμήθειες από το εμπόριο όπλων θυμάμαι πριν από αρκετά χρόνια κάτι που μου είχε πει ένας φέρελπις αξιωματικός που είχε αποστρατευτεί για να αντιπροσωπεύσει μεγάλες ξένες εταιρίες πολεμικών συστημάτων «Αν ήξερα πως γίνεται το παιχνίδι των εξοπλισμών δεν θα περίμενα να γίνω συνταγματάρχης, θα έφευγα από την υπηρεσία λοχαγός!» Τώρα θα μου πείτε παίζονται τόσα δισεκατομμύρια και εμείς εξακολουθούμε να μιλούμε για τις έννοιες του ηθικού και του νόμιμου, που οι ίδιοι οι πολιτικοί μας τις έχουν ξεπεράσει…
Είναι κρίμα λοιπόν να παρουσιάζει τέτοια εικόνα το κοινοβούλιό μας για ένα θέμα που θα έπρεπε να έχει λυθεί διακομματικά και να έχει πρυτανεύσει όχι μόνο η λογική, αλλά και το ήθος.
Μ. Ζ. Π.
