Ευχάριστη έκπληξη και ιδιαίτερη τιμή ένοιωσα, όταν ο συνάδελφός μου, Τάσος Πατσίκας, μου έδωσε το βιβλίο του με τίτλο «Μοιάζει με παραμύθι», που εκδόθηκε στις 21-11-2017. Πρόκειται για την βιογραφία του πατέρα του, Ζήση, και την πορεία της ζωής του: Νάματα, Λάρισα, εθελοντής στην αεροπορία, χωροφύλακας, μέτωπο Αλβανίας, Πήλιο, περιπετειώδης φυγή στη Μέση Ανατολή, Ελ Αλαμέιν, Κάιρο, γνωριμία με την αιγυπτιώτισσα σύζυγό του Καίτη, επιστροφή στην Ελλάδα, Πεντέλη, εγκατάσταση της οικογένειάς του στην Αλεξάνδρεια Ημαθίας και μετοίκηση στη Βέροια.
Οι σελίδες του βιβλίου προσφέρουν ξεχωριστές λεπτομέρειες για την ίδρυση της εφημερίδας «Αλεξάνδρεια» το 1961, που σίγουρα ενδιαφέρουν κάθε τοπικό φιλίστορα. «[…] Με γραμμάτια και με λίγα δανεικά των ανεψιών του έστησε ένα υποτυπώδες τυπογραφείο, στην αρχή στο κατάστημα του Τάκη Γούλα και στη συνέχεια νοικιάζοντας ένα μικρό κατάστημα στη Δημοτική Αγορά που μόλις είχε κτισθεί επί δημαρχίας Παπαποστόλου. Ξεκίνησε με τυπογραφικές εργασίες. Δεν άργησε να εκδώσει μια φορά την εβδομάδα την «Αλεξάνδρεια». […] Σύντομα μπόρεσε και αγόρασε ένα μεταχειρισμένο πιεστήριο και την τύπωνε στην Αλεξάνδρεια. Με δανεικό μηχανάκι όργωσε όλο το Ρουμλούκι για να γράψει συνδρομητές. […] Τον στήριξε ο κόσμος της Αλεξάνδρειας τον νέο εκδότη και μεγάλωσε το τυπογραφείο του σε ιδιόκτητες εγκαταστάσεις, σε κτίριο […] στην πλατεία Ελευθερίας. Αγώνες για την αγροτιά και την αποκατάσταση των ακτημόνων, για τα προβλήματα της Αλεξάνδρειας με πρώτο το δίκτυο ύδρευσης (από τουλούμπες με έντονη μυρωδιά αβγού έπιναν νερό οι κάτοικοι), […] Τέσσερα χρόνια την έβγαζε την «Αλεξάνδρεια» ο Ζήσης […]».
Το βιογραφικό του συνεχίζει με την μετεγκατάστασή του στη Βέροια και την ίδρυση της εφημερίδας «ΛΑΟΣ», κ.ά. Η καλαίσθητη έκδοση ολοκληρώνεται παραθέτοντας φωτογραφίες και σημαντικά έγγραφα από το προσωπικό του αρχείο.
Θερμά συγχαρητήρια στον Τάσο για την εξαιρετική εργασία του, η οποία τιμά την μνήμη του πατέρα του και χαρίζει σ’ εμάς την αύρα των γεγονότων μιας άλλης εποχής. Μακάριοι οι γονείς που έχουν τέτοια τέκνα να τιμούν τη μνήμη τους με τέτοια ευαισθησία.-
ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΟΣΧΟΠΟΥΛΟΣ
