Γράφει ο
Παναγιώτης Παπαδόπουλος
Φιλόλογος
« Εκ της διδασκαλίας και εκπαιδεύσεως εξαρτάται η μέλλουσα ασφάλεια και κατεύθυνσης της τύχης εκάστου έθνους»
Παρακολουθώ με ενδιαφέρον και αγωνία από τις ειδήσεις και από τον ημερήσιο τύπο όπως και όλοι οι Έλληνες που κατοικούν σι αυτό τον τόπο και που ανήκουν στο Ελληνικό Έθνος για να ενημερωθώ για τις εξελίξεις που συμβαίνουν με τους γείτονες γύρω από τη διεκδίκηση του ονόματος της Μακεδονίας από τους Σκοπιανούς. Μια πλαστογράφηση της ιστορίας εποχή που η λεγόμενη παγκοσμιοποίηση των χρηματιστών καραδοκούν. Ένα κρατικό μόρφωμα δημιούργησαν δίπλα μας του οποίου οι κάτοικοι αποτελούν ένα μωσαϊκό εθνοτήτων και επιμένουν να υφαρπάξουν την ιστορία ενός λαού του ελληνικού, που η γλώσσα και ο πολιτισμός του αποτελούν παγκόσμιο περιεχόμενο. Το πιο γελοίο και ανιστόρητο είναι το γεγονός ότι προσπαθούν να πείσουν τους λαούς και εμάς τους Έλληνες ότι ανήκουν σε εθνότητα που πριν από λίγα χρόνια κατασκεύασαν. Κανείς ιστορικός της Ευρώπης δεν φρόντισε να ενημερώσει τους κατοίκους των Σκοπίων ότι οι εθνότητες αποτελούν την έκφραση ενός λαού που ζει με την ίδια ιδεολογική βάση αιώνες πριν. Με την ίδια γλώσσα, την παράδοση, τη θρησκεία και την ιστορία τους. Υπάρχει κάποια χημική ουσία που τους ενώνει για την οποία προτάσσουν τα στήθη τους στους επίδοξους σφετεριστές για να την προστατέψουν. Τα έθνη δεν κατασκευάζονται με ψέματα και τις πολιτικές φαντασιώσεις κάποιων ηλιθίων πολιτικών. «Έθνος (κοινωνιολογία), είναι το σύνολο ανθρώπων που μοιράζονται κοινά γνωρίσματα όπως φυλή, γλώσσα, θρήσκευμα, κοινή ιστορία - πολιτισμό, γεωγραφική καταγωγή και έχουν εθνική συνείδηση» Το έθνος νε κατασκευάζεται με υλικά προϊόντα. Επομένως η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ και η ιστορία της, τα ποτάμια οι θάλασσες οι εκκλησίες και ο πολιτισμός είναι ιδιοκτησία των Ελλήνων από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα και δεν προσφέρεται για παζάρια και διανομές.
Φαίνεται ότι ο πονηρός Κροάτης Τίτο τους συμβούλευσε ότι για να αποτελέσουν έθνος χρειάζεται να την κατασκευάσεις μέσα από την εκπαίδευση. Όμως ο Τίτο αντιμάχονταν τον Πανσλαβισμό και για να κάνει ένα ανάχωμα τους φόρεσε ένα μπερέ και τους βάπτισε Μακεδόνες. Τα ιστορικά γεγονότα που ακολούθησαν και οι λαοί απόκτησαν εθνική συνείδηση και δεν θεμελιώνουν έτσι εθνότητες. Απόδειξη το γεγονός ότι μετά το θάνατό του Τίτου η Γιουγκοσλαβία διαιρέθηκε σε επτά κρατίδια.
Εμείς απαντάμε :Καμία χρήση του ονόματος ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ και της Ελληνικής ιστορίας παραχωρούνται ούτε χαρίζονται. Στα εδάφη που κατοικούν οι λαοί τα υπεραμύνθηκαν με ποταμούς αιμάτων επί αιώνων. Το λυπηρό είναι ότι υπάρχουν και κάποιοι που πίσω από τον λαϊκισμό και τις φρούδες πολιτικές επιδιώξεις τους είναι έτοιμοι να κάνουν το λάθος. Τίποτα δεν διδάχτηκαν από τα δεινά και τις καταστροφές της χώρας μας.
Με πολλή χαρά και απόλυτο σεβασμό στο πρόσωπό του διάβασα τα λόγια του μεγάλου Έλληνα μουσικοσυνθέτη. Μίκη Θεοδωράκη. Με την πολιτική οξύνοια που διαθέτει μπαίνει πάντα μπροστά και επισημαίνει σε όλους τον κίνδυνο που διατρέχει σήμερα η Ελλάδα να μοιραστεί την ιστορία της με το μάτσο Αλβανών, Βουλγάρων, Σλάβων και δυστυχώς και 200 χιλιάδων Ελλήνων που στο διάβα της ιστορίας βρέθηκαν εκτός συνόρων.
«Με όχημα το όνομα «Μακεδονία» και παραμορφώνοντας τα ιστορικά γεγονότα σε βαθμό γελοιότητας επιδιώκει την επέκταση των συνόρων της εις βάρος των δικών μας για τη δημιουργία της λεγόμενης «Μακεδονίας του Αιγαίου» Μίκης Θεοδωράκης
Αλήθεια σκέφτηκε ποτέ το ελληνικό κράτος μας να ενδιαφερθεί να απαιτήσει τη δημιουργία εθνικής μειονότητας στα Σκόπια? Πολλοί από τους Έλληνες είναι κάτοικοι για πολλούς αιώνες. Συζητούν την παραχώρηση του χαρακτηρισμού ως εθνικής μειονότητας των μουσουλμάνων της Θράκης. Σκέπτονται ότι την επομένη θα γεμίσουν τον τόπο με τουρκικές σημαίες και θα συνεχίσουν το ποίημα της αυτοδιάθεσης. Στα εθνικά θέματα χρειάζεται πολύ προσοχή.
Με πολύ σεβασμό περιμένω και από την Ορθόδοξη Εκκλησία μας, να παίξει το δικό της ρόλο όπως τον ξέρει επί αιώνες. Η πορεία της είναι συνυφασμένη με την ιστορία της πατρίδας μας.. Δεν μπορεί να αφήσει το ποίμνιό της και τον κλήρο να βρεθούν εκτεθειμένοι απέναντι στην ιστορία της δικής της και της πατρίδος μας. Σε όλους τους απελευθερωτικούς αγώνες του Έθνους η εκκλησία από τα χρόνια του Βυζαντίου, της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 και μετά ήταν ηχηρά παρούσα. Το ίδιο οφείλει να κάνει και σήμερα. Είναι εθνική επιταγή.
