Γράφει ο Αναστάσιος Βασιάδης
Η δραματική μείωση των συντάξεων που καταγράφεται καθημερινά, η οποία οδηγεί τους συνταξιούχους κάτω από τα όρια της ασφαλούς διαβίωσης τους, οδηγεί πολλούς εργαζόμενους που βρίσκονται στα όρια της συνταξιοδότησης, να τα παρατείνουν εθελουσίως και να παραμένουν στο ενεργό εργατικό δυναμικό, προσδοκώντας κάποιες καλύτερες αποδοχές.
Είναι εμφανές έτσι, ότι ο παρατεινόμενος χρόνος εργασίας και η αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης των εργαζομένων, συνθέτουν ένα νέο εργασιακό περιβάλλον με έντονα υγειονομικά χαρακτηριστικά.
Από έρευνες που διενεργούνται και μελέτες που βλέπουν το φώς της δημοσιότητας, αναμένεται ότι έως το 2030, οι εργαζόμενοι 55 – 67 ετών θα ξεπερνούν το ένα τρίτο του εργασιακού δυναμικού.
Το γεγονός ότι τα όρια συνταξιοδότησης αυξάνονται, ενισχύει την πρόβλεψη ότι οι εργαζόμενοι πλέον θα εργάζονται για το μεγαλύτερο μέρος του βίου τους.
Αυτή η ισχυρή πρόβλεψη θέτει επιτακτικά την αναγκαιότητα να καταβληθούν προσπάθειες, ώστε να διασφαλιστούν ασφαλείς και υγιείς συνθήκες εργασίας, κατά τη διάρκεια της εργασιακής ζωής.
Το ολοένα και αυξανόμενο σε ηλικία εργατικό δυναμικό παρουσιάζει ποικίλες προκλήσεις.
Πολλοί εργαζόμενοι παρουσιάζουν χρόνια προβλήματα υγείας, ενώ άλλοι χρήζουν ειδικής υποστήριξης.
Αποτελεί επομένως επιτακτική αναγκαιότητα, η διασφάλιση μίας βιώσιμης εργασιακής ζωής ώστε να αντιμετωπίζονται και να προλαμβάνονται τα εν λόγω προβλήματα.
Η προώθηση ενός υγιούς τρόπου διαβίωσης και η πρόληψη ασθενειών κατά τη διάρκεια της ζωής, πρέπει να συνιστά πρωταρχικό στόχο σε συνδυασμό με τις δραστηριότητες για τη στήριξη της ενεργούς και υγιούς γήρανσης.
Προς τούτο κρίνεται αναγκαία η διαμόρφωση επίκαιρης υγειονομικής πολιτικής για τα χρόνια νοσήματα των εργαζομένων, ώστε να διασφαλιστούν τα έτη της υγιούς εργασιακής ζωής και να διασφαλιστεί η λειτουργική γήρανση των ηλικιωμένων.
Στα πλαίσια αυτά επιβάλλεται να προωθηθεί η ισορροπημένης διατροφή και η τακτική φυσική δραστηριότητα ως τρόπος ζωής, για τη διατήρηση υγιούς σώματος και πνεύματος για πολλά χρόνια.
Παράλληλα πρέπει να διασφαλισθεί ότι οι ηλικιωμένοι πολίτες θα έχουν πρόσβαση σε σαφείς και βασισμένες σε πραγματικά στοιχεία πληροφορίες, για τον υγιή τρόπο ζωής.
Η προώθηση των βέλτιστων πρακτικών για την πρόληψη και την ασφαλή θεραπεία χρόνιων ασθενειών, είναι αναγκαίο να αποτελέσει βασικό στοιχείο της υπό διαμόρφωσης πολιτικής
Προς τούτο απαιτείται η στενή και θεσμοθετημένη συνεργασία ιατρών με ασθενείς, εργοδότες, κοινωνικούς φορείς και άλλα ενδιαφερόμενα μέρη για την ανάπτυξη πολιτικών που θα καθορίζουν ασφαλείς και υγιείς συνθήκες κατά τη διάρκεια του εργασιακού βίου, ώστε να διασφαλίζεται η βιώσιμη απασχόληση.
Επί πλέον στόχος του πολιτικού σχεδιασμού πρέπει να αποτελέσει η ενθάρρυνση εκπαιδεύσεων, ως τρόπου διατήρησης της αντίληψης, της προσαρμοστικότητας και των νοητικών ερεθισμάτων του μεγαλύτερου σε ηλικία ανθρώπινου δυναμικού.
Είναι εμφανές ότι το απαιτούμενο να διαμορφωθεί θεσμικό πλαίσιο για την «Υγεία στους Χώρους Εργασίας», δεν θα αποφέρει ουσιαστικά αποτελέσματα, εάν δεν συνδυασθεί με την προώθηση της κουλτούρας και με την αύξηση της ευαισθητοποίησης που καθορίζει την σημασία της σωστής εργασιακής ασφάλειας, της διαχείρισης της υγείας και της πρόληψης του κινδύνου, κατά τη διάρκεια του εργασιακού βίου.
Η σημαντική αύξηση του μέσου όρου της ηλικίας των εργαζομένων επιτάσσει την ανάληψη θεσμικών πρωτοβουλιών, που θα ενισχύουν την υγειονομική τους διασφάλιση και την παραγωγική του απόδοση.
