Γράφει ο
Αλέξανδρος Τρομπούκης
Το περιστατικό σύλληψης των δύο Ελλήνων στρατιωτικών στις Καστανιές του Έβρου από την Τουρκία, αποτελεί ένα τραγικό γεγονός μέσω του οποίου αποκαλύπτονται ευθύνες από λάθη και παραλείψεις του παρελθόντος αλλά και του παρόντος. Ευθύνες άμεσα συνδεδεμένες κύρια με την πολιτική ηγεσία της Ελλάδας, η οποία αδυνατεί να λειτουργήσει ως προς τα απαιτητά και αυτονόητα περί της ασφάλειας της χώρας.
Έχουμε κατανοήσει το ότι έχουμε Έλληνες στρατιωτικούς αιχμαλώτους στην Τουρκία, μία τύποις στρατιωτικά συμμαχική χώρα λόγω ΝΑΤΟ και μάλιστα εν καιρώ ειρήνης;
Κατανοούμε ότι με την σύλληψη αυτή (δεν ασχολούμαστε με τις συνθήκες σύλληψης, ούτε όμως αποδεχόμαστε τις τουρκικές αιτιάσεις) η Τουρκία δηλώνει ευθέως πως λειτουργεί ως εχθρική προς την Ελλάδα χώρα, και επί της ουσίας διαταράσσει στον απόλυτο βαθμό το ενιαίο αμυντικό - στρατιωτικό δόγμα του ΝΑΤΟ;
Και τι κάνει το ΝΑΤΟ για να υπάρξει απεμπλοκή από μια ιδιαιτέρως δυσάρεστη κατάσταση μεταξύ των δύο χωρών-μελών του; Απολύτως τίποτε! Και αυτό αποδεικνύεται από το ότι δεν υπήρξε καμία επίσημη ανακοίνωση του ΝΑΤΟ, καμία καταδικαστική απόφαση ή δημόσια προειδοποίηση κυρώσεων προς την Τουρκία, η οποία συνέλαβε στρατιωτικούς χώρας-μέλους του ΝΑΤΟ.
Τι έκανε από την πλευρά της η ελληνική κυβέρνηση; Απολύτως τίποτε...! Αντιθέτως, υπακούει σε παραινέσεις διατήρησης χαμηλών τόνων (σε μια σειρά μέχρι σήμερα προκλητικών έως και επιθετικών εκ μέρους της Τουρκίας περιστατικών), επιτρέποντας τον εξευτελισμό της, αλλά κυρίως της Ελλάδας και των Ελλήνων.
Καταλαβαίνουμε πως αυτή η ενέργεια μπορεί να γίνει αντικείμενο απόλυτης πολιτικής εκμετάλλευσης τόσο στα πλαίσια του ΝΑΤΟ όσο και της Ε.Ε και δυστυχώς κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει;
Κάποιοι, ευχόμενοι και επιθυμώντας την γρήγορη επιστροφή των ελλήνων «αιχμαλώτων», προβαίνουν σε παραινέσεις διατήρησης χαμηλών τόνων προς την Τουρκία. Προτείνουν, δηλαδή, την μεταγενέστερη όποια αντίδραση και την αποφυγή δημιουργίας υψηλότερης έντασης. Προτάσσοντας το συμφέρον των δύο ελλήνων στρατιωτικών, αυτή εμφανίζεται και η καλύτερη δυνατή πρόταση, προκειμένου να εξασφαλιστεί η επιστροφή τους. Κι αυτό επειδή υπήρξε σαφέστατο κενό από την ανυπαρξία ουσιαστικής πολιτικής αντίδρασης στους κόλπους του ΝΑΤΟ. Επί της ουσίας, αποτελεί την χειρότερη πρόταση, αποδοχή ήττας και φοβικού συνδρόμου, αν όχι λίαν επικίνδυνης κυβερνητικής ανικανότητας στη διαχείριση εθνικών κρίσεων.
Διανύοντας μια παρατεταμένη και συνεχώς κλιμακούμενη περίοδο κρίσης με την Τουρκία, με αποκλειστική ευθύνη της τουρκικής πλευράς, διαπιστώνουμε πως το ΝΑΤΟ ως στρατιωτική συμμαχία δεν καλύπτει την Ελλάδα, την οποία πασιφανώς έχει εγκαταλείψει απέναντι στην τουρκική μονίμως επιθετική (και όχι απλά αναθεωρητική) πολιτική. Το πλέον θαυμαστό, όμως, είναι πως ενώ υπάρχει ένα γεγονός, αυτό της αιχμαλωσίας των δύο στρατιωτικών, τα ελληνικά συστημικά ΜΜΕ επιμένουν να ασχολούνται (εν μέρει δικαίως) μόνο με το θέμα της απελευθέρωσης των δύο στρατιωτικών και όχι με το μείζον ζήτημα της επάρκειας ή μη της παρούσας κυβέρνησης να λειτουργήσει στοιχειωδώς διαχειριζόμενη μια κρίση, από την οποία με στρατηγικές κινήσεις θα μπορούσε να εκμεταλλευτεί στον απόλυτο βαθμό, αποκομίζοντας εθνικά οφέλη και όχι εθνικές ζημίες, διεθνή διασυρμό και εξευτελισμό…
Αναμένοντας την επιστροφή των δύο ελλήνων στρατιωτικών, ευελπιστούμε πως θα έχει ήδη συνταχθεί κάποιο σχέδιο δράσης για διπλωματικές ενέργειες από την πλευρά της Ελλάδας, ώστε, έστω και την ύστατη στιγμή να μπορέσει η κρίση αυτή να γίνει ευκαιρία για διόρθωση λαθών και τελική καταγραφή εθνικού κέρδους.
Και όλα αυτά ενώ ζούμε σε αναμονή μιας ισχυρότατης ελληνοτουρκικής κρίσης (μας έχει ήδη προειδοποιήσει και ο αμερικανός πρέσβης)…, ενώ καταγράφονται δύο αιχμαλωσίες.
Η πρώτη αιχμαλωσία αφορά τους έλληνες στρατιωτικούς που βρίσκονται σε φυλακή της Τουρκίας.
Η δεύτερη αιχμαλωσία αφορά τον ελληνικό λαό και την αξιοπρέπειά του που βρίσκεται στα ανίκανα (ή και επικίνδυνα;) χέρια της σημερινής κυβέρνησης...
Ενδεχομένως κάποιοι να θεωρούν ακραίο τον εκ μέρους μας χαρακτηρισμό «αιχμαλωσία» για τους δύο έλληνες στρατιωτικούς, όμως τι έχουν άραγε να πούνε όταν τον ίδιο ακριβώς χαρακτηρισμό έθεσε και ο κ. Ιωάννης Μάζης καθηγητής του Τμήματος Τουρκικών Σπουδών & Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών μιλώντας στον ΑΝΤ1 για την υπόθεση των δυο Ελλήνων που δικάζονται στην Αδριανούπολη;
