Και αφού έκανε μια συνοπτική και εύληπτη αναδρομή στα ιστορικά γεγονότα και χαρακτηριστικά του ξεσηκωμού των Ελλήνων το 1821 και την άρρηκτη σχέση του έθνους με την Εκκλησία, ο δρ. Φώτης Κουτσουπιάς στον πανηγυρικό 25ης Μαρτίου στον Παλαιό Μητροπολιτικό Ναός της Βέροιας, κατέληξε συμπερασματικά: Το ’21 ιστορεί διδάγματα αναλλοίωτης αξίας για τους νεώτερους. Διδάσκει την ανεκτίμητη αξία της κοινής πορείας ελληνισμού και Ορθοδοξίας. Διδάσκει ότι η γλώσσα μας και η πολιτιστική μας κληρονομιά, αρχαία, βυζαντινή και νεότερη, είναι δυνάμεις δημιουργίας, διαφώτισης, απελευθέρωσης. Ακόμη διδάσκει, πως, όταν ενωθούν οι Έλληνες, θαύματα πετυχαίνουν, κόντρα σε κάθε λογική αριθμητικής δύναμης και πολεμικού εξοπλισμού. Και αντίθετα, ό,τι ιερό και μεγάλο, μιαίνεται και διαλύεται, μη αντέχοντας στην κατάρα της ξενομανίας και του συνακόλουθου διχασμού. Σήμερα, που η κληρονομιά μας αμφισβητείται από εχθρούς και φίλους, ενώ η Ιστορία της Μακεδονίας μας γίνεται κλοπιμαίο στα χέρια ανιστόρητων γειτόνων, είναι η ώρα της περισυλλογής και της εγρήγορσης. Εθνική αυτοσυνειδησία, γνώση της ιστορίας μας, όραμα στόχων χωρίς εθνικιστικές εξάρσεις, αλλά με εθνική αυτοπεποίθηση. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος για τον Έλληνα εκτός από το δρόμο του καθήκοντος και της αξιοπρέπειας. Το επιβεβαίωσε ο λαός το 1940, που μέθυσε με το αθάνατο κρασί του ’21.
Στα παζάρια των εθνών, ο Έλληνας είναι καταδικασμένος να ενεργεί έξω από την αγοραία λογική.
«Ο κόσμος μας έλεγε τρελούς, εμείς αν δεν ήμασταν τρελοί, δεν εκάμαμεν την επανάστασιν», είπε ο Γέρος του Μωρηά.
Και ο δικός μας ο Βεροιώτης Δημήτριος Βικέλας επιβεβαίωσε: «Η ελευθερία έπρεπε να ανακτηθεί μόνον όπως ανακτήθηκε, μέσα από μεγάλες θυσίες».
