Γράφει η Ευδοξία Δαβόρα
μουσικοπαιδαγωγός- μουσικοθεραπεύτρια
Η επιληψία είναι μια από τις πιο κοινές νευρολογικές ασθένειες. Επί του παρόντος, οι κύριες μέθοδοι θεραπείας περιλαμβάνουν φαρμακολογική και χειρουργική θεραπεία. Ωστόσο, περίπου το ένα τρίτο των ασθενών παρουσιάζουν ανθεκτική επιληψία(δεν ανταποκρίνονται στις συμβατικές θεραπευτικές μεθόδους). Ως εκ τούτου, είναι απαραίτητη μια νέα προσέγγιση για τη θεραπεία της επιληψίας. Αρκετές μελέτες επιβεβαίωσαν ότι η μουσικοθεραπεία μπορεί να είναι αποτελεσματική στη μείωση των επιληπτικών κρίσεων και των επιληπτικών εκκρίσεων, παρέχοντας έτσι μια νέα επιλογή στις μέχρι τώρα μεθόδους θεραπείας.
Αποτελέσματα κλινικών μελετών του Dr. Hughes, δείχνουν ότι μετά από ακρόαση ενός συνόλου συνθέσεων του Μότσαρτ, 2 ώρες την ημέρα για δεκαπέντε ημέρες, πέντε στους δέκα ασθενείς με επιληπτική εγκεφαλοπάθεια, παρουσίασαν μείωση των επιληπτικών κρίσεων σε σύγκριση με την αρχική τιμή. Ο Dr. Hughes αναφέρει αρχικά στις μελέτες του τη μουσική επίδραση στην επιληψία, όταν διαπίστωσε μειώσεις στις επιληπτικές δραστηριότητες σε ασθενείς με κωματώδη κατάσταση, κατά την έκθεση στη συγκεκριμένη σονάτα του Mozart K.448. Τα αναδυόμενα στοιχεία συνεχίζουν να αποδεικνύουν τα θετικά αποτελέσματα της μουσικής στην επιληψία γενικότερα, αλλά και πιο συγκεκριμένα στη χρήση της μουσικής του Mozart, γνωστό πλέον και ως “Mozart Effect”. Η προηγούμενη μελέτη μας έδειξε παρόμοια αποτελέσματα με τα αποτελέσματα ερευνών της Dr. Coppola. Πάνω από το 70% των παιδιών με ανθεκτική επιληψία είχε μείωση κατά 50% στις συχνότητες των κρίσεων μετά από τουλάχιστον 6 μήνες ακρόασης του Mozart K.448 ακούγοντας τη μια φορά τη νύχτα. Σε μια διαφορετική μελέτη του ο Dr. Hughes διαπίστωσε ότι οι επιληπτικές εκφορτίσεις μειώνονται κατά τη διάρκεια αλλά και αμέσως μετά της ακρόασης του Mozart K.448 συγκεκριμένα, σε 23 από τους 29 ασθενείς με επιληψία. Η μεγαλύτερη μείωση των απορρίψεων παρατηρείται σε ασθενείς με γενικευμένες ή κεντρικές επιληπτικές εκκρίσεις.
Η σονάτα του Mozart K.448 όμως δεν είναι το μοναδικό κομμάτι της μουσικής που έχει ευεργετικά αποτελέσματα στα παιδιά με επιληψία. Άλλη μουσική με χαμηλότερες αρμονικές μπορεί επίσης να μειώσει τις επιληπτικές εκφορτίσεις στα επιληπτικά παιδιά. Υπάρχουν ποικίλες συνιστώσες σε σχεδόν κάθε είδους μουσική, όπως η μελωδία, ο ρυθμός, ο τόνος και η αρμονία. Κάθε ένα από αυτά τα μουσικά στοιχεία μπορεί να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στις ευεργετικές επιδράσεις της μουσικής. Πρόσφατα, έχουν εισαχθεί αρκετές θεωρίες σχετικά με τις επιπτώσεις του ήχου στον εγκέφαλο, όπως η εμπλοκή στις οδούς των νευροδιαβιβαστών. Η μουσική έκθεση είναι γνωστό ότι αυξάνει την έκφραση των επιπέδων ντοπαμίνης στον εγκέφαλο. Τα τελευταία χρόνια, υπάρχουν στοιχεία που υπονοούν ένα ρόλο για την ντοπαμίνη στην παθοφυσιολογία της επιληψίας. Είναι πιθανό ότι η ακρόαση μουσικής τροποποιεί τις ντοπαμινεργικές οδούς που συμβάλλουν στις ευεργετικές επιδράσεις στη θεραπεία της επιληψίας.
Παρ’ όλα αυτά, ο πραγματικός μηχανισμός εξακολουθεί να είναι ασαφής. Περισσότερες μελέτες είναι απαραίτητες για την αποσαφήνιση των μουσικών επιδράσεων στις περιοχές του εγκεφάλου, οι οποίες καθιστούν τη μουσική περισσότερο εφαρμόσιμη σε κλινικές ρυθμίσεις και ιδιαίτερα στο κομμάτι της επιληψίας.
