Θυμάστε στις αρχές του χρόνου, πόσος λόγος έγινε για τις πλαστικές σακούλες που άρχισαν να χρεώνονται με 0,04 ευρώ (με ΦΠΑ), σε εφαρμογή του περιβαλλοντικού τέλους;
Το 0,01 ευρώ πάει στο δημόσιο (ΦΠΑ) και το 0,03 ευρώ για την προστασία του περιβάλλοντος. Υπάρχει όμως και μία άλλη παράμετρος του τέλους, που αφορά τα λογιστικά γραφεία, που υποβάλουν τις δηλώσεις των επαγγελματιών και πληρώνουν αυτό το τέλος για λογαριασμό των πελατών τους.
Οι λογιστές λοιπόν, ξοδεύουν πολύ περισσότερα για τη γραφική τους ύλη, απ’ ότι οι καταναλωτές και οι επαγγελματίες για τις σακούλες.
Καθ’ ότι: χρειάζονται τρία Α4 για τον κάθε πελάτη. Ένα Α4 για τη δήλωση, ένα για τη διεξαγωγή της πληρωμής και ένα ως απόδειξη ότι πληρώθηκε το τέλος.
Επιπλέον, έχoυν τα λειτουργικά τους έξοδα και ενώ τους τυχαίνει περίπτωση επιχείρησης που μπορεί να έχει πουλήσει μόνο μία σακούλα, αυτοί (οι λογιστές) επιβαρύνονται με όλα τα παραπάνω διαδικαστικά και ο πελάτης πληρώνει επιπλέον αμοιβή 5 ευρώ, για 0,04 σεντ από τη μία σακούλα που μπορεί να πούλησε.
Μία απίστευτη ταλαιπωρία δηλαδή, με μία βασανιστική χαρτούρα, απόρροια της γραφειοκρατίας που αυξάνεται περιέργως αντί να πατάσσεται.
Το οξύμωρο είναι ότι και το χαρτί προέρχεται από τα δάση και τα δέντρα, οπότε αναρωτιόμαστε προς τί το περιβαλλοντικό όφελος, αφού από τη μία υποτίθεται επιβάλλεται ένα τέλος προς γνώση και συμμόρφωση και από την άλλη το χαρτοβασίλειο πάει σύννεφο…
Μήπως πρέπει να οργανωθούμε καλύτερα και ουσιαστικότερα;
