Διαβάζοντας το γλαφυρό άρθρο του κ. Μάκη Δημητράκη (στο φύλο της 19.10.2018) θεώρησα σκόπιμο, ως ο καθ’ ύλην αρμόδιος, να παραθέσω στους αναγνώστες τις εφημερίδας σας κάποιες πολύ σημαντικές πληροφορίες, τις οποίες αγνοεί ο αρθρογράφος.
Αρχικά να μου επιτρέψει ο αρθρογράφος να διορθώσω τό ότι “.... στις αρχές της δεκαετίας του 1960, άρχισε η «τσιμεντοποίηση» .... . Ο Αι-Γιάννης «στριμώχτηκε» αλλά «άντεχε και άντεξε» στον μοντερνισμό”, γιατί ο Ιερός Ναός την συγκεκριμένη χρονική στιγμή ξανακτίσθηκε, πάνω σε προϋπάρχοντα ναό. Μάλιστα κτίσθηκε χωρίς την απαραίτητη θεμελίωση, «άρον άρον» λόγω της ύπαρξης αρχαιοτήτων στα θεμέλια. Και το αποτέλεσμα γνωστό.
Στο σήμερα όμως. Σας κάνω γνωστό ότι μετά από θετική εισήγηση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου εκδόθηκε η υπ’ αριθμόν ΥΠΠΟ/ΓΔΑΠΚ/ΑΡΧ/Β1/Φ36/21-01-2009 απόφαση του Υπουργείου Πολιτισμού με την οποία εγκρίθηκε το αίτημα του Αγίου Ιωάννου «για την ανέγερση νέου Ιερού Ναού Αγίου Ιωάννη Ελεήμονος επί της οδού Βενιζέλου (Ο.Τ. 219β) στην πόλη της Βέροιας». Η συγκεκριμένη απόφαση προβλέπει 13 όρους, οι οποίοι θα πρέπει να ικανοποιηθούν, ούτως ώστε και τα αρχαία να διατηρηθούν και ο ναός να κτισθεί. Δεν χρειάζονται ιδιαίτερες γνώσεις αρχιτεκτονικής για να καταλάβει κάποιος ότι για να θεμελιωθεί ένα κτίσμα και να διατηρηθούν οι αρχαιότητες, οι οποίες καλύπτουν το μεγαλύτερο τμήμα του οικοπέδου, χρειάζεται ιδιαίτερη και προσεκτική μελέτη.
Το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο με τους Μηχανικούς – μελετητές του σε αγαστή συνεργασία με την Εφορεία Αρχαιοτήτων Ημαθίας βρήκαν λύση, στηριζόμενοι σε σύγχρονες μορφές θεμελίωσης, ούτως ώστε να καταστεί δυνατό και η διατήρηση (αλλά και η μελλοντική προσβασιμότητα) στις αρχαιότητες αλλά και η ανέγερση ενός ασφαλούς ναού, ο οποίος θα καλύπτει τις ενοριακές ανάγκες.
Με το υπ’ αριθμ. ΥΠΠΟΑ/ΓΔΑΠΚ/ΦΑΗΜΑ/ΤΒΜΑΧΜΜΑΕΜ/478432/ 316441/5237/632/05.12.2017 έγγραφο διαβιβάσθηκαν από την Εφορεία Αρχαιοτήτων Ημαθίας στο Υπουργείο Πολιτισμού οι συνταχθείσες μελέτες προς έλεγχο με την θετική γνώμη της τοπικής υπηρεσίας. Ήδη οι μελέτες εξετάζονται στο Υπουργείο Πολιτισμού.
Γι αυτό θεωρώ ως άστοχο το σχόλιο ότι «Η εκκλησία είναι από τις λίγες φορές που σήκωσε τα χέρια!». Με πολύ αγωνία, με πολύ κόπο και πολλά έξοδα η Εκκλησία δεν σήκωσε τα χέρια, αλλά προσπαθεί για το καλύτερο.
Θα συμφωνήσω μαζί σας ότι ο χώρος «κατάντησε λιμήν των σκουπιδιών και χώρος των αδέσποτων συμπαθητικών τετράποδων». Όμως αγαπητέ μου, οι αρχαιότητες ούτε σκουπίδια δημιουργούν, ούτε γεννούν τετράποδα. Είμαστε εμείς, οι κάτοικοι αυτής της πόλης, οι οποίοι πετούμε όπου να’ ναι τα σκουπίδια μας και βρωμίζουμε τους κοινόχρηστους χώρους αλλά και εγκαταλείπουμε τα κατοικίδιά μας όταν τα βαρεθούμε. Οι αρμόδιες υπηρεσίες τακτικά φροντίζουν να καθαρίζουν... όμως και εμείς θα πρέπει να αποκτήσουμε διαφορετική συνείδηση.
Για την «περίφραξη της πρόσοψης (στη Βενιζέλου)…[η οποία είναι] υποδειγματικά ντροπιαστική που βεβηλώνει το χώρο» είναι μια απλή περίφραξη, μια προσωρινή κατασκευή για να αποτρέπει την πρόσβαση στον χώρο, αφήνοντας ανοικτό το οπτικό πεδίο προς τις αρχαιότητες.
Όσο για το : “...«θεριό» που παραμόνευε αλλά και συνεχίζει να καραδοκεί...”, που γράφετε ... ρίξτε μια ματιά στα γειτνιάζοντα οικόπεδα – αλλά και σε πολλά οικόπεδα του ιστορικού κέντρου της Βέροιας – που ως δια μαγείας δεν έχουν τίποτα αρχαίο στα θεμέλιά τους και πείτε μου ειλικρινά ποιός είναι θεριό...
Καταλήγοντας να δηλώσω ότι ο Άγιος Ιωάννης θα ξανακτιστεί. Και να γνωρίζετε ότι οι ενορίτες της Ενορίας του Αγίου Ιωάννου του Ελεήμονος (η οποία υφίσταται) οι οποίοι υπομονετικά εκκλησιάζονται στα παρεκκλήσια της Ενορίας (Άγιο Σπυρίδωνα & Άγιο Στέφανο) δεν απατήθηκαν. Περιμένουν την στιγμή όπου θα ξανά εκκλησιαστούν στον Άη-Γιάννη.
Στην διάθεσή σας για οποιαδήποτε πληροφορία.
Αρχιμ. Δημήτριος Μπακλαγής
Πρόεδρος του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου
της Ενορίας του Αγίου Ιωάννου του Ελεήμονος Βεροίας
