Γράφει η Όλγα Κουτμηρίδου - Μεταξά
Αυτές οι μονοήμερες εξερευνήσεις πολύ μου αρέσουν. Μου χρειάζονται αυτές οι αποδράσεις… Όχι μόνο εμένα. Διαπίστωσα πως όλο το γκρουπ τόχε ανάγκη. Η παρέα, η διάθεση ήταν δεδομένη.
Ο καιρός ήταν πολύ φιλικός μαζί μας και αυτή τη φορά. Ήλιος, που έριχνε τις αχτίδες του, στις μακρινές χιονισμένες κορφές. Ανεβήκαμε στο λόφο για καφέ. Η θέα μαγευτική. Άστραφτε η λίμνη μπρος μας. Καθώς ο ήλιος χάϊδευε το νερό, τα κύματα χόρευαν κάνοντας κύκλους. Χαλαρώσαμε για μια ώρα. Μετά ο επόμενος σταθμός ήταν ένα Μοναστήρι. Άλλος κόσμος. Ησυχία, καθαριότητα, αρχιτεκτονική. Ο συνδυασμός πέτρας και ξύλου μέσα στο φυσικό περιβάλλον του τόπου, έδινε την αίσθηση της απομόνωσης, της προσευχής και της πληρότητας. Ανάψαμε το κεράκι μας και συνεχίσαμε τη διαδρομή. Η πόλη μας περίμενε.
Το ενυδρείο της το πρώτο στα Βαλκάνια μας υποδέχτηκε. Η ξεναγός μας σωστά πληροφορημένη μας ξενάγησε στο χώρο. Και τι δεν μάθαμε. Για τα χέλια, τις χελώνες, τους οξύριγχους, τους γουλιανούς, τα σαρκοφάγα ψάρια, τις πεταλούδες ψάρια, τους κάβουρες. Ψάρια από άλλες χώρες φιλοξενούνταν εκεί. Έναν χώρο καθαρό και όμορφο. Ο Μελέτης ο οδηγός μας, μας άφησε περίπου στο κέντρο της πόλης
. Άρχισε κάπως να φυσάει. Μέχρι την ώρα του φαγητού, περπατήσαμε κατά μήκος της λίμνης. Θαυμάσαμε το τοπίο. Τα παλιά αρχοντικά τα πολλά μαγαζάκια που θυμίζανε παλιές καλές εποχές. Τότε που το εμπόριο έκανε γνωστή την πόλη σε όλο τον κόσμο. Στον μώλο τα καΐκια λικνίζονταν στην αγκαλιά του νερού. Ανάμεσα στα νερόχορτα κρυμμένες αγριόπαπιες, κύκνοι και μεγάλες άσπρες πάπιες μέσα και έξω από το νερό, προσπαθώντας να τραβήξουν την προσοχή μας. Τα ψαροπούλια πέταγαν και άρπαζαν από τα χέρια μας τα ψίχουλα ή τους σπόρους που κρατούσαμε…
Ο αέρας δυνάμωσε. Το ίδιο και το κρύο. Μεσημέριασε. Το παραδοσιακό μαγαζί που μας υποδέχτηκε ήταν και αυτό ένα κομμάτι της ίδιας αρχιτεκτονικής, με τα περισσότερα σπίτια της πόλης.
Υπέροχο δέσιμο πέτρας και ξύλου, καθώς και παραδοσιακών αντικειμένων.
Αφού καθίσαμε όλοι, στον δεύτερο όροφο του μαγαζιού με θέα της λίμνη άρχισε το σερβίρισμα. Παραδοσιακά εδέσματα, σαλάτες, κρασί δεν άργησαν να γεμίσουν τα τραπέζια μας. Ύστερα από λίγο, ήρθε και η ορχήστρα μας. Μπουζούκι ο Τριαντάφυλλος, σινθεσάϊζερ ο Παντελής και τραγούδι ο υπέροχος Θωμάς. Σιγά-σιγά το κέφι άναψε. Και έγινε ένα γλέντι! Ένα ξεφάντωμα! Γίναμε όλοι μια μεγάλη παρέα. Με τα αστεία μας, με τα τραγούδια της Κατερίνας μας που την πέρασε ο Θωμάς για συνάδελφο. Χόρεψε ο Θωμάς ταγκό μαζί μας, ενώ τραγούδησε όλη τη γκάμα των τραγουδιών. Από όλες τις εποχές. Όλη η ορχήστρα ακούραστη για 4 ώρες προσπάθησε να μας ευχαριστήσει όσο το δυνατόν καλύτερα. Το ίδιο και η διεύθυνση του μαγαζιού. Όλα τα πιάτα ήταν υπέροχα και το σέρβις το ίδιο. Απ’ όλους όμως πιο πολύ χάρηκε και ευχαριστήθηκε ο Σωτήρης, φίλος από την Αθήνα. Είδε και αγάπησε τον τόπο μας και την φιλοξενία μας. Οι διοργανωτές μας ο Δημήτρης και η Χρύσα έκαναν και πάλι ότι καλύτερο.
Ο Δημήτρης με το να μας κατατοπίζει σωστά για το κάθε τι που βλέπουμε και η Χρύσα με τα δώρα και τις κληρώσεις. Είμασταν μια παρέα 55 ατόμων που θα αφήνει εποχή σε κάθε πόλη που θα επισκεπτόμαστε.
Στην επιστροφή, τα ανέκδοτα, τα τραγούδια αλλά και τα κεράσματα δεν έλλειψαν. Η Ειρηνούλα και η Έφη, οι δύο μικρές δεσποινίδες της παρέας μας είπαν ανέκδοτα.
Γυρίζαμε πίσω με τη χαρά της αναμονής τον Ιούνιο.
Καλή Αποκριά από μένα για όλη την παρέα.
Όλγα Κουτμηρίδου-Μεταξά
