Κύριε Διευθυντά,
Κάπου λίγο πριν το 1990 είχε περάσει κάποια δημοτική απόφαση, η οποία χαρακτήριζε κάποια χωράφια όπως π. χ. κάτωθι Καλλιθέα μέχρι το Ιδιωτικό Γυμνάσιο προς Άμμο, προς Μουσταλι, προς Μέση, προς Πατρίδα, με μικρές εξαιρέσεις τα κομμάτια που ήταν επί του δρόμου προς Μακροχωρι και τον περιφερικό. Χιλιάδες στρέμματα λοιπόν, χαρακτηρίστηκαν σαν ζώνη Ι που απαγόρευε το κτίσιμο ανεξαρτήτως στρεμμάτων και επιτρέπει μόνο 50m σπίτι και 80m αποθήκη.
Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα τα χωράφια της Βεροίας να έχουν τρομακτικά μεγάλες διαφορές ως προς την τιμή τους, ( αξία τους). Χαρακτηριστικά αναφέρω τον Περιφερικό, επί του δρόμου, είχαμε τιμές από 200.000€ έως 300.000€/ στρέμμα και τα δεύτερα ή τρίτα που κολλούσαν πάνω στα πρώτα από 3.000€ έως και 10.000€ /στρέμμα .
Περιμέναμε ανάπτυξη που δεν ήρθε ποτέ στη Βέροια και οι λίγοι που κάτι θελανε να φτιάξουν τους ξαποστείλαμε στην καλύτερη περίπτωση στην Κουλούρα και πιο μακριά στην Θες/νικη ή στο Κιλκίς. Αντί να τους κάναμε τα κέφια που θα απασχολούσαν χεριά και θα έτρωγε ψωμί ο κόσμος τους διώχναμε.
Σήμερα τα πράγματα είναι εκατό φόρες πιο δύσκολα. Ο κόσμος ξεπουλά και τα τελευταία εναπομείναντα περιουσιακά του και είναι ντροπή για όλους μας που δεν μπορέσαμε μέχρι τώρα να αλλάξουμε αυτήν την άδικη απόφαση που στερεί κάθε δυνατότητα ανάπτυξης στην περιοχή και που μετά από 10 χρόνια κρίσης συνεχίζει να ισχύει. Βλέπω τον υιό μου που συνεχίζει το επάγγελμα μου, να έχει προς πώληση χωράφια ακόμη και με 1.500/στρεμμα. ΚΡΙΜΑ. Και αυτοί που θα εκλεγούν στις δημοτικές εκλογές και αυτοί που θα έρθουν πρέπει να έχουν σαν πρώτο στόχο τις άρσεις των ηλίθιων περιορισμών, μπας και δούμε έστω και δείγματα ανάπτυξης.
Με τιμή
Ευστάθιος Πολυμέρης
(πρώην κτηματομεσίτης)
