Της Χαρούλας Ουσουλτζόγλου-Γεωργιάδη
Μέρα του Ευαγγελισμού χθες. Το διαχρονικό μεγαλείο της Ελληνικής ράτσας, καμάρωσε στις παρελάσεις.
Ταρατατζούμ στο ανώτερο dna μας, ταρατατζούμ στο μονοήμερο χαμόγελό μας, ταρατατζούμ στον κακό μας τον καιρό και το μαύρο μας το φλάρο…
Καμαρώσαμε τα παιδάκια μας που τους ξεστρώσαμε-με περισσή λατρεία κατά τ’ άλλα- το χαλί του μέλλοντός τους.
Ταρατατζούμ στον παραλογισμό μας. Πιάσανε, λέει, τη γιαγιάκα που πουλούσε τερλίκια στο παζάρι. Κι αντι να εξετάσουν το «ιατρικό θαύμα», πώς δηλαδή 90 χρόνων βαστάνε ακόμη τα χεράκια της και πλέκουν τερλικάκια… τη συλλάβανε, της πήραν δακτυλικά αποτυπώματα, φωτογραφίες ανφάς και προφίλ και πάει για πλημμέλημα. Και παρενέβη, διαβάζω στο onsports, ο Ιβάν ο Τρομερός με το ασπρόμαυρο άτι του και έδωσε εντολή να λυθεί το θέμα της κι έτσι γλύτωσε τη γιαγιάκα απ την ψειρού...
Τέτοια, ταρατατζούμ πράματα!
Κι απ την άλλη, χρειάστηκα το Σάββατο Ορθοπαιδικό στο Νοσοκομείο Βέροιας. Με παρέπεμψαν ευγενικά στη Νάουσα. Γιατί το τριήμερο της αργίας, δεν εφημέρευε ορθοπαιδικός στη Βέροια!
Πήγα λοιπόν στη Νάουσα, όπου ο κακόμοιρος εφημερεύων ανεβοκατέβαινε για να προκάμει τι; Όλα τα περιστατικά του Νομού;
Τερλίκι, η υπόθεση σας λέω…
Τριήμερη αργία. Δίπλα μας η Εγνατία. Ατυχήματα λόγω αυξημένης κίνησης. Έναν πολυτραυματία, αδερφέ Κρητίκαρε Σφακιανέ, που θα τον πάνε;
Αλλά ξέχασα, εσύ «δεν μασάς, τους γλεντάς». Το ξέρω καλά κι απ τη δημαρχιακή σου θητεία. Τι να σου κάνει ο κακόμοιρος ο Διοικητής της Βέροιας που φαίνεται να το παλεύει όσο μπορεί;
Ταρατατζούμ και αιωνία σας η μνήμη αξιομακάριστοι;
Σαν της τρελής τα μαλλιά το καταντήσατε.
Μη με τσιγκλάτε. Γιατί θα σας πω, πως επι «επαράτου ΠΑΣΟΚ» για να στηθεί το ρημάδι το Εθνικό Σύστημα Υγείας αλλά και αυτό το Νοσοκομείο της Βέροιας, κάποιοι δώσανε τα λεφτά τους, την υγειά τους, τη ζωή τους. Κάποιοι το πίστεψαν, το σχεδίασαν, το υλοποίησαν. Και στήθηκε. Και έσωσε ζωές. Και τα -μέχρι τότε- «Νοσοκομεία ξενώνες», τα έκανε ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ.
Μη με τσιγκλάτε, λοιπόν.
Και μη με ρωτάτε για την «ελπίδα»: Πώς τόλεγαν τότε επι του «επαράτου»; Στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας κι αυτή….
