Ημέρα Αυτισμού χθες και η πρόεδρος του Συλλόγου «Μέριμνα ατόμων με Αυτισμό», Ελένη Γεωργιάδου-Στεφανάκη, μίλησε στις «Πρωινές σημειώσεις» του ΑΚΟΥ 99.6 για όσα περνάνε τα παιδιά που βρίσκονται στο φάσμα του αυτισμού αλλά και οι γονείς τους καθώς και για τις προσπάθειες ένταξης των παιδιών τους που στηρίζονται δυστυχώς μόνο στον εθελοντισμό.
«Με τη βοήθεια κάποιων προγραμμάτων με ίδιους πόρους και εθελοντές, προσπαθούμε να τα εντάξουμε όσο πιο πολύ γίνεται στην κοινωνία. Τα παιδιά μας θα πρέπει να δημιουργήσουν τα ίδια, έναν κόσμο ανεκτό γι’ αυτά, διότι ο πραγματικός κόσμος δεν είναι ανεκτός… Τα προγράμματα και οι δράσεις μας γίνονται σε χώρο του Ειδικού σχολείου Βέροιας που μας παραχωρήθηκε από το Δήμο... Προσπαθούμε να βγούμε με τα παιδιά μας έξω στην πόλη, να ενημερώσουμε τον κόσμο και να ευαισθητοποιήσουμε τους πολίτες και τους φορείς», μας είπε η κα Γεωργιάδου και πρόσθεσε:
«Πολλά παιδιά στο νομό μας αντιμετωπίζουν αυτό το πρόβλημα και οι γονείς θα πρέπει να είναι πιο υποψιασμένοι. Ο σύλλογος συστάθηκε το 2015 από την ανάγκη να επικοινωνήσουν οι γονείς μεταξύ τους, να μοιραστούν το πρόβλημα και να βγουν στην κοινωνία, να έρθουν σε επαφή και με άλλες δομές που αφορούν άτομα με αναπηρίες και να συνεργαστούν, για να αντιμετωπίσουν τις διαρκείς και διά βίου ανάγκες των παιδιών. Οι δυσκολίες είναι πάρα πολλές. Το κράτος απουσιάζει, οι δομές που θα έπρεπε να είναι ευθύνη της πολιτείας και της κοινωνίας, έγιναν ατομική ευθύνη, των γονέων και των οικογενειών. Χωρίς τη στήριξη των εθελοντών δεν θα μπορούσαμε να υπάρξουμε και να λειτουργήσουμε. Ειδικότερα για τα παιδιά με αυτισμό, χρειάζεται μια εξειδικευμένη προσέγγιση και είναι δύσκολη η συνύπαρξή τους με άλλες διαταραχές...».
Η πρόεδρος του ΜαμΑ στάθηκε ιδιαίτερα στη συνεργασία που απαιτείται μεταξύ των συλλόγων που εκπροσωπούν ευπαθείς ομάδες, με την κινητοποίηση όλων.
Παράλληλα η εθελόντρια ψυχολόγος Ειρήνη Αναγνώστου, τονίζει ιδιαίτερα την ανάγκη ύπαρξης ενός ξεκάθαρου χάρτη διαχείρισης αυτών των θεμάτων και προγραμμάτων για άτομα με αναπηρίες, από την Πολιτεία αλλά και τις τοπικές αρχές και φορείς.
Εμείς, ελπίζουμε κάποια στιγμή, να ωριμάσει και η «Πολιτεία» και η Κοινωνία, και να μεριμνήσει, ώστε να διασφαλίσει την λειτουργική και αξιοπρεπή διαβίωση των ατόμων που παρουσιάζουν πολυεπίπεδες και πολύπλοκες διαταραχές, με παράλληλη στήριξη των οικογενειών τους.
