Με αφορμή το σχόλιο-ερώτημα της εφημερίδας σας με τον τίτλο «Μήπως οι λίθοι μνήμης έξω από το Δημαρχείο έπρεπε να μιλούνε και Αγγλικά;», θα ήθελα να ενημερώσω την εφημερίδα σας και το αναγνωστικό κοινό ότι οι Λίθοι Μνήμης (η ελληνική απόδοση του γερμανικού όρου Stolpersteine) είναι μία έμπνευση του Γερμανού καλλιτέχνη Gunter Demning, ο οποίος από το 1992 και μέχρι σήμερα έχει τοποθετήσει πάνω από 70.000 τέτοιους Λίθους σε διάφορες πόλεις σε 24 χώρες της Ευρώπης όπου ζούσε εβραϊκός πληθυσμός που εξοντώθηκε από τους Ναζί, και μεταξύ αυτών και στην Βέροια στις 3/6/2019. Μάλιστα, οι Λίθοι Μνήμης θεωρούνται παγκοσμίως το μεγαλύτερο μνημείο Ολοκαυτώματος, λόγω της διασποράς τους σε δεκάδες πόλεις και χώρες.
Οι Λίθοι, ως ένας συμβολικός τάφος, συνιστούν ένα ανάχωμα στην ανωνυμία του θανάτου ανθρώπων που εξοντώθηκαν με βιομηχανικό τρόπο στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και αλλού, ενώ η απαίτηση του καλλιτέχνη να καταγράφονται στις πλάκες αυτές τα στοιχεία των θυμάτων αποκλειστικά στην γλώσσα των χωρών όπου τοποθετούνται (ενδεικτικά σας αναφέρω ότι παρόμοιοι Λίθοι έχουν τοποθετηθεί σε χώρες των οποίων η γλώσσα είναι επίσης δύσκολα αναγνώσιμη σε επισκέπτες που κατανοούν την αγγλική, όπως γερμανική, ρώσικη, ολλανδική, τσέχικη, κροάτικη, σουηδική, ρουμάνικη κ.ά.), υπακούει πρωτίστως στην ανάγκη για αναστοχασμό και ευαισθητοποίηση του τοπικού πληθυσμού. Συνεπώς, οι Λίθοι Μνήμης δεν προσφέρονται για τουριστική ατραξιόν κι ούτε αποτελούν εργαλείο τουριστικής πολιτικής, ώστε να απαιτείται η παράλληλη μεταγραφή τους και στην αγγλική γλώσσα.
Οι Λίθοι Μνήμης των έξι Εβραίων μαθητών από την Βέροια, που εξοντώθηκαν στο Ολοκαύτωμα, είναι πρώτα απ’ όλα υπόθεση της πόλης και η μνήμη τους εγγράφεται σε έναν μεγάλο ευρωπαϊκό χάρτη μνήμης των θυμάτων του Ναζισμού.
Γιώργος Λιόλιος
