Πέρασαν 26 χρόνια από τότε που αποφάσισα να αλλάξω χώρα , να ζητώ και να κτίσω το μέλλον μου στο άγνωστο , με την μόνη θέληση να δημιουργήσω κάτι καλό, συνθήκες για μια ζωή με αξιοπρέπεια και εντιμότητα. Η τύχη η καλή το ήθελε να εγκατασταθώ στην Βέροια. Μια πολύ υπέροχη απ’ όλες της απόψεις . Μια πολύ καθαρή , με τον βυζαντινό πολιτισμό να ξεπροβάλει σε κάθε της γωνία. Μια πόλη με υπέροχο κόσμο. Άνθρωποι με ευγένεια , καλοπροαίρετοι, έτοιμοι να ανοίξουν την αγκαλιά τους στους μετανάστες που τότε ερχόταν ασταμάτητα, κάθε μέρα.
Ως νεαρός , με τα ακούσματα και την ιστορία ,όπως αυτή γραφόταν υπό το απολυταρχικό καθεστώς, έφυγα από την Αλβανία για να ανακαλύψω και να ιδρύσω τον δικό μου κόσμο.
Τον όποιον και κατόρθωσα να δημιουργήσω στην Βασίλισσα του Βορά με την υπέροχη αρχαία κληρονομία και τους υπέροχους ανθρώπους της, με τους μικρασιάτικες και τους πόντιους διωγμένους από τις πατρίδες τους, με ιστορίες αιματηρές ,και ταυτόχρονα παραδείγματα προς μίμηση. Αυτοδημιούργητοι και επιτυχημένοι. Και ανάμεσα τους ο εντόπιος πληθυσμός με τους Βλάχους και τους εντόπιους, άνθρωποι ευεργέτες και στηρίγματα αυτής της πόλης και όχι μόνο. Σ’ αυτό το μωσαϊκό υπέροχων ανθρώπων , προστεθήκαν και τα μεταναστευτικά κύματα της πατρίδας μου. Νεαρά παιδιά που βρήκαν θαλπωρή και αγκαλιά σε ένα κόσμο ξένο και οικείο ταυτόχρονα γι’ αυτούς.
Πολλοί από εμάς δημιούργησαν οικογένειες. Τα παιδιά μας τα γεννήσαμε σ ’αυτό το ευλογημένο τόπο. Η Ελλάδα έγινε η πατρίδα τους, τα ελληνικά έγιναν η μητρική τους γλωσσά και η Βέροια , η πόλη τους.
Έτσι , μέσα σ ’αυτό το περιβάλλον, όχι μόνο εγώ, αλλά πολλοί συμπατριώτες μου , με τους οποίους συναναστρέφομαι σε καθημερινή βάση ,ως εργοδότης πλέον και ως πρόεδρος αλβανικού συλλόγου , δημιουργηθήκαμε, πορευόμαστε με μεγίστη αξιοπρέπεια και με ευγνωμοσύνη. Και αισθανόμαστε τυχεροί. Διότι κατά βάθος είμαστε άνθρωποι με δυο πατρίδες ,η πατρίδα που γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε ,η χώρα μας η Αλβανία και η πατρίδα που γεννήσαμε και μεγαλώνουμε τα παιδιά μας, η Ελλάδα. Σαφώς κα στο δρόμο μας υπάρχουν και εμπόδια τεραστία. Η πολιτική καμιά φορά γίνεται απρόσωπη και κάπου εκεί μπαίνουν και δυσκολίες. Αλλά αυτό που πολλές φορές δεν το καταφέρνει η πολιτική , το καταφέρνουν οι λαοί. Το χέρι που κρατάμε ο ένας στον άλλον, ο σεβασμός για το διαφορετικό, η ευγνωμοσύνη και η αλληλεγγύη…
Βέροια, Βερόη …μεγαλοπρεπή σαν την ιστορία σου, μαγική και υπέροχη σαν τους ανθρώπους σου …Πόλη των παιδιών μου …Σ’ ευχαριστούμε για την ανοιχτή και ζεστή αγκαλιά σου!
ΚΑΣΤΡΙΟΤ ΚΟΠΑΤΣΙ
Πρόεδρος Αλβανικού Συλλόγου
«Μεταναστευτική Αλληλεγγύη»
