«Η Κόρη της Βέροιας» αναμφίβολα είναι ένα –και το μοναδικό- έργο τέχνης που έκανε και συνεχίζει να κάνει γνωστή την πόλη μας στο εξωτερικό και ιδιαίτερα στη Γερμανία, αφού το αυθεντικό μπρούτζινο αγαλματίδιο κοσμεί από το 1909 τη γλυπτοθήκη του Μουσείου Αρχαίας Τέχνης του Μονάχου. Είναι για τη Βέροια ο καλλιτεχνικός της πρεσβευτής!
Το αυθεντικό αυτό αγαλματίδιο ύψος 25 εκ. είναι έργο τέχνης του 5ου π.Χ. αιώνα και πιθανότατα φιλοτεχνήθηκε από τον περίφημο γλύπτη Πολύκλειτο (συνεργάτη του Φειδία στην Ακρόπολη) ή κάποιο μαθητή του.
Η σημερινή μου παρέμβαση γύρω από την «Κόρη της Βέροιας» δεν έχει να κάνει με αυτό καθ’ εαυτό το αυθεντικό αγαλματίδιο. Μακάρι να μπορούσα να συμβάλλω στον «επαναπατρισμό» του!
Το σημείωμά μου έχει να κάνει με το ορειχάλκινο αντίγραφο που το φθινόπωρο του 1983 στήθηκε σε σιντριβάνι στο πάρκο της «Ελιάς» και το οποίο αποτελεί προσφορά του Τουριστικού Ομίλου Βέροιας προς το Δήμο.
Για πολλά χρόνια –πάνω από σαράντα- το άγαλμα αυτό, έργο του μεγάλου συμπολίτη μας εικαστικού (ζωγράφου και γλύπτη) Θωμά Βαφείδη, βρισκόταν «ψηλά». Πάνω σε καλαίσθητη βάση στο μέσο ενός σιντριβανιού που τα νερά του το «έβρεχαν» έτσι που θα λέγαμε ερχόταν πιο κοντά στην πραγματικότητα που θέλει το πρωτότυπο-αυθεντικό να παριστά «κόρη» που εξέρχεται από το λουτρό της γι’ αυτό το αγαλματίδιο είναι γνωστό και σαν «λουομένη κόρη της Βέροιας».
Δυστυχώς η τελευταία διαμόρφωση-αναμόρφωση-παραμόρφωση του πάρκου-πλατεία της «Ελιάς» επεφύλαξε μια δυσάρεστη –κατά τη γνώμη μου- κατάσταση για την «Κόρη».
Από «ψηλά», βρέθηκε στα «χαμηλά»! Ένα έργο-στολίδι της πόλης βρίσκεται εκεί ανάμεσα στα δέντρα και το γκαζόν, σχεδόν απαρατήρητο.
Περνούν δίπλα της τα νέα παιδιά της Βέροιας και δεν την γνωρίζουν! Περνάνε οι μεγαλύτεροι και δεν την αναγνωρίζουν!
Περνούν δίπλα της οι ξένοι επισκέπτες και τουρίστες και ξαφνιάζονται! Την περιεργάζονται από περιέργεια ή φιλομάθεια αλλά απογοητευμένοι ανασηκώνουν τους ώμους από παραξενιά και απορία και απομακρύνονται. Παίζουν ολόγυρα τα παιδάκια και την αγνοούν, την πλησιάζουν τα «αδέσποτα» σηκώνουν το πίσω πόδι και την κ…….ν.
Έλεος κ.κ. Τοπικοί Άρχοντες!!
Πιθανόν οι περισσότεροι δεν γνωρίζουνε την… ιστορία της!
Είναι ντροπή για την πόλη!
Είναι προσβολή και για τον μεγάλο καλλιτέχνη! Τον Θωμά Βαφείδη! Τον ζωγράφο και γλύπτη που τα χρόνια που ο ΤΟΒ οργάνωνε «Τα Φεστιβάλ Παραγωγής» αφιλοκερδώς έθετε στη διάθεση της πόλης τον «καλλιτεχνικό του εαυτό» και δημιουργούσε μαζί με τον γραφίστα Γιάννη Φωτόπουλο τα άρματα για τις παρελάσεις. Νυχθημερόν εργαζόταν στα υπόστεγα των εκκοκκιστηρίων Ουσουλτζόγλου και Σπυρίδη, για να ετοιμάσουν τα άρματα. Με κρύο και με ζέστη, μόνος ή με κάποιους εθελοντές εργαζόταν γιατί έπρεπε να είναι όλα έτοιμα στην ώρα τους. Η συνέπεια ήταν από τα προτερήματά του. Υπήρξε ο «καλλιτεχνικός δάσκαλος» πολλών νεότερων ντόπιων ζωγράφων αφού ήταν από τους πρώτους που αποθανάτισε παλαιά αρχοντικά και σοκάκια της Βέροιας. Τα έργα του άλλωστε κοσμούν δημόσιους και ιδιωτικούς χώρους!
Είχα τη χαρά να γνωρίσω τον Μεγάλο Άνδρα και σαν άνθρωπο και σαν καλλιτέχνη. Αντιμετώπιζε τα πάντα και τους πάντες με ολύμπια ηρεμία και ένα πλατύ και ταυτόχρονα αυθόρμητο χαμόγελο. Τους μεγάλους με σοφία και τους μικρότερους με διδακτική υπομονή.
Σαν καλλιτέχνη –αν και δεν γνωρίζω το αντικείμενο- είχαν την τύχη να μεγαλώσω βλέποντας καθημερινά στο πατρικό μου σπίτι δύο σπουδαία του έργα να κοσμούν το σαλόνι μας γι’ αυτό και με κυριεύει αγανάκτηση από την «κατάντια» της «Κόρης».
Ούτε στην «Κόρη της Βέροιας» αλλά ούτε και στο μεγάλο Θωμά Βαφείδη αξίζει αυτή η παραμέληση.
Εύχομαι να βελτιωθεί ο χώρος γύρω από τη σημερινή θέση. Ένα μικρό σιντριβανάκι, κατάλληλος φωτισμός (σήμερα «ζει» στο σκοτάδι), μια ενημερωτική πινακίδα με την ταυτότητα του έργου δεν είναι πολυδάπανα!
Δεν ξέρω τι σκέφτονται οι αρμόδιοι;
Δεν ξέρω πού και ποιοι αποφασίζουν;
Έχω την γνώμη πως στον τομέα αυτό υπάρχει μια προχειρότητα. Δεν εξηγείται διαφορετικά το γεγονός της τοποθέτησης μιας ακόμα «Κόρης» σε μικρή απόσταση από την πρώτη. Εκτός κι αν ήταν…, δίδυμες «Κόρες»!!
Χάθηκαν άλλοι χώροι της πόλης; Όλα στον ίδιο χώρο; Έλεος!
