Ευθυμογράφημα - ΕΔΩ ΣΕΛΙ… ΑΠΟΥΡΙΕΣ

Αβρέ Ζήση Καλημέρα να έχεις κι Χρόνια μας Πολλά για του Βαγγελισμού κι την επανάσταση που μας βρίσκει στου σπίτ σαν νάμαστει σι τιμουρία. Μπερεκέτ εδώ στο Σέλι δεν έχουμι χαρτιά να πάμι πουθινά, ούτι μας λέει τίπουτα η Αστυνουμία (άμα είχαμι), αμά κι ούτι  ου Δήμαρχους σκέφτεται οτι ζουν ανθρώποι κι δώ, κι μάλιστα συνταξιούχοι κι ψηφουφόροι. Άς ίντους καλά κι εμείς καλύτερα. 

Αβρέ Ζήση, επειδή του μέρους που ίνι του σπίτι δεν πιάνει η τηληόραση τα κρατικά κανάλια  άν κι από αρχιουτάτων χρόνων πληρώνω ΕΡΤ κι όλα τα κακά μαζί, έβαλα το λιγόμενο πιάτο κι πιάνω λίγο τα ιδιωτικά.. Ώ του θαύματος βλέπω τον Τσίπρα, τον θυμάσαι; Ήταν αυτός που φιλούσιν κάπουτι τη Μέρκελ,τον Γιούγκερ κι άλλους, αμά χωρίς γραβάτα. Σκιάχτηκα γιατί είχιν κιρό να μιλίσει κι λέου μι του νού μ. Ρε μπάς κι ου Κούλης την έκαμιν κι μας άφκιν τουν Αλέξαντρου τουν μικρό, όχι τουν μιγάλο να πουλημίσει τουν τρισκατάρατου ιό; Μπά δεν ήταν αυτό. Μίλσιν είπιν, σαματις ποιός κατάλαβει τι ηθιλει να πεί, αμά εγω έμεινα με την απουρία. Τί τα ήθιλιν τα δύο βόδια πίσουτ στου κάδρου; Δεν είχιν άλλα ουραία ζώα να βάλει;  Νά,  παραδείγματος χάριν ένα ουραίου άσπρου άλουγου, όπως ένα τούρκικο σιριάλ που έχει ένα άτι έτοιμο να καλπάσει; Να βάνει πίσου κανά αρσενικό ελάφι μι πουλλά κέρατα; Τί μέβαλιν βόδια; Θα ουργώσι; Θα σύρει του κάρου της σωτηρίας της πατρίδας μας; Αμά είχα αυτήν απουρία κι ήθιλα να μι την λύσεις εσύ, μιά κι ζεις στην πόλη, ξέρεις πιό πολλά γράμματα, λαλάς πιό καλά, γνωρίζεις βουληυτές κι υπουργούς, ενώ εγώ εδώ στο Σέλι ξέρω κι βλέπω μούγκι σκλιά κι τουν συμμαθητήν μ τουν παλιό ταβιρνιάρι κι φιλόσοφο Γιάννη. Ξέρει ου Τσίπρας οτι τα αρσενικά τα βόδια μοιρίζουν; Τί δεν τα πετάει να βάνει καμιά τσιούπρα για να εμπνέεται για ανθρώπινη ζωή κι όχι για βουδίσια;

Η άλλη απουρία μ φίλε Ζήση είνι γιατί τους λέμε βουλευτές; Άμα έγω τους πω βολευτές τί πειραζει; Με την βουλή του μυαλού βολεύω το σώμα; Είνι σουστό ή όχι; Άμα είμι λάθους , αζητώ σχώρηση μιά κι έρχιτι του Πάσχα μας.

Η άλλη απουρία μ είνι γιατί λέν τουν Τσίπρα αξιουματική αντιπολίτευση; Είνι αξιουματικός; Πηρέτηση στουν στρατο σαν αξιουματικός κι τον λέν έτσι; Η άλλη η Γενηματού τί είνι δηλαδή υπαξιουματική αντιπολίτευση; Πηρέτηση άν πηρέτηση στον στρατό σαν δικανέας; Λύσιμι κι αυτήν απουρία, για να ικανοποιηθώ ιδώ στου Σέλι μιά κι είμι μαναχός κι όλου σκέφτουμι.

Η άλλη μ η απουρία είνι τί μήνυμα στέλνει ο κάθε καπιτάνιους του κάθε ελληνικού κόμματος, με το παρώνομά του.. Για παράδειγμα, για να μή παραξηγηθώ από κανέναν εκ του πονηρού σκεπτόμενο, το θκόν το παρώνομα είνι τούρκικης κατασκευής κι λέει αιώνιος ή πολύχρονος. Τις σχωρεμένης της μάνα μ πάλι τούρκικου είχιν σχέση μι το καβάκη. Του Κούλη λέει οτι είνι κι Μήτσιους κι Τάκης ή άμα θέλει τα γυρνάει τανάπουδα, έχει του δικαίωμα. Ου Τσίπρας μπουρεί να ήταν απου όμορφη μάνα , καμιά τσιούπρα κι του ταίριασιν όπως ήθιλιν. Η Γενηματού άμα είχιν πουλλά γηννήματα από καλά χουράφια κι είχιν συνέχεια μπερεκέτια, του ταίριασιν κι αυτή. Τουν άλλουν απ’ τα αριστηρά που μιάζει με κείνουν της Κουρέας με τις βόμβες δεν τουν κρίνω για αφοβούμι μη με βάλει το όνομα σε κανά πανό κι κάνει απιργία όξου απ’ του σπίτι μ, γιατί αυτοί μούγκι τέτοια κάνουν όλη μέρα, αγουνίζουντι για τουν λαό, αμά αυτοί τί είνι, δεν είνι λαός, είνι ου επιβλέπων τουν λαό;  Τέλους Ζήση μ δεν μπουρώ να βγάλου ακρη μη του όνουμα του κουρημένου σα νιουσύλλεκτος κι σι παρακαλώ να μι λύσεις την απουρία αυτή μιας κι ίντι κι η τελευταία. Από πού βγαινει του Βαρουφάκης; Ιγώ του γύρσα απού δω του γύρσα απου κεί δεν μπόρσα. Βρήκα μιά λύση μούγκι στα αγγλικά, γιατί αυτός έζησην πουλλά χρόνια όξου, έμαθιν πουλλά γράμματα, αμά κατ ιμένα δεν πρέπει να ήταν κι τόσο πουλλά τηρώντας αυτά που έκαμιν. Γράφοντας λοιπόν το όνομα στα ιγγλέσκα του βήτα προυφεριτι Μπι, άρα , άμα ζεις όξου απ’ την Ελλάδα κι βάνεις Β, του βλέπς κι διαβάζεις Μπι, άρα ιγγλεζκα θα του διαβάσεις Μπαρουφάκις κι θα διαλέξεις τί θα ψηφίσεις. 

Σε παρακαλώ βοήθησέ με να λύσω τις απουρίες αυτές, γιατί εδώ στο Σέλι ο καιρός δεν μαφήνει να περπατήσω κι όλο σκέφτομαι άδολα και αγνά. Νας σας έχει καλά ο Θεός.   

   Γιάννης Ντισέλιας