Κυριακή πρωί.
Γοητευμένοι παρακολουθήσαμε το αρχαιολογικό συνέδριο στη φιλόξενη αίθουσα του Χώρου Τεχνών που μαζί με την Αντωνιάδειο Στέγη και το «ΣΤΑΡ» των αδελφών Βλαχογιάννη, παρέχουν πλούσιες εναλλακτικές λύσεις στους διοργανωτές ημερίδων και άλλων πνευματικών ή πολιτιστικών εκδηλώσεων.
Επί τρεις και πλέον ώρες ρουφούσαμε πολύτιμες πληροφορίες και ενημερωνόμασταν για καταστάσεις που αγνοούσαμε και που αφορούν τον τόπο στον οποίο ζούμε.
Και τί δεν ακούσαμε! Για τα βασιλικά ανάκτορα των Μακεδόνων και για αποκαταστάσεις που όταν συντελεστούν θα αναδείξουν τον Παρθενώνα της Βόρειας Ελλάδας. Για τους τάφους, που πρόσφατα αποκάλυψε η αρχαιολογική σκαπάνη. Για τα ψηφιδωτά του Αγίου Παταπίου στη Βέροια και το Βαπτιστήριο που βρίσκεται χαμένο στο υπόγειο της διπλανής πολυκατοικίας. Για τις μοναδικές Οθωμανικές τοιχογραφίες του δίδυμου λουτρώνα που μέχρι στιγμής δεν αξιοποιήθηκαν. Για τα τείχη της Βέροιας που τα σκεπάζουν σωροί σκουπίδια και που εν τούτοις τα επισκέπτονται κάθε χρόνο πλήθος ξένων επισκεπτών. Για τη Μίεζα και το γειτονικό Αρχαίο θέατρο.
Και τέλος, για την παλιά Μητρόπολη που αναμένεται ν’ αποτελέσει πολύ σύντομα πόλο έλξεως για Ευρωπαίους και Ρώσους λάτρεις του θρησκευτικού τουρισμού.
Στο διάλειμμα, βρεθήκαμε όλοι στο συμπαθητικό φουαγιέ του θεάτρου και ευφρανθήκαμε απολαμβάνοντας τον καφέ μας και σχολιάζοντας όσα μας αποκάλυψαν οι ομιλητές.
Ένας σεμνός, αλλά καλλιεργημένος φιλότεχνος που έχει ενδιατρίψει επί έτη στην εκκλησιαστική τοιχογραφία, μας μίλησε για τη σκοπιμότητα κατασκευής ενός περιαστικού σιδηροδρόμου που θα διατρέχει το τρίγωνο Δίου, Πέλλας και Αιγών (όπου θα περιλαμβάνεται και ο αρχαιολογικός χώρος της Βέροιας). Του θύμισα ότι λίγο πριν, η ομιλήτρια αρχαιολόγος μας αποκάλυψε πως ακόμη και η τόσο απλή αστική επικοινωνία Βεροίας-Βεργίνας, έχει σκοντάψει στο παμπάλαιο νομοθετικό πλαίσιο που θέτει χιλιομετρικά όρια στις αστικές μετακινήσεις.
Ένας φίλος της ομήγυρης που χρημάτισε για πολλά χρόνια αντινομάρχης, μας είπε πως αναμένει ακόμη απάντηση από τον αρμόδιο κυβερνητικό παράγοντα, στον οποίο εγγράφως υπενθύμισε πως η Βεργίνα της δεκαετίας του 1950, δεν έχει καμία σχέση με τη Βεργίνα της μετα-Ανδρόνικο εποχής και πως η επέκταση της αστικής επικοινωνίας στους χώρους των Αιγών αποτελεί εθνική ανάγκη.
Το θέμα σήκωνε συζήτηση με πολιτικές προεκτάσεις. Όμως στην αίθουσα του συνεδρίου, οι ομιλητές, είχαν ήδη πάρει τις θέσεις τους.
Επίκαιρος
