Γράφει ο Τάσος Σεβαστιάδης
Θα μπορούσε να ακουστεί σαν μια παιδική ερώτηση: «Με τόσα πλούτη στον κόσμο, γιατί υπάρχει ακόμα τόση φτώχεια»; Την απάντηση κατά κάποιο τρόπο τη δίνει ο … Χριστός, στο κατά Ματθαίο Ευαγγέλιο: «Όσο για τους φτωχούς, αυτούς πάντοτε θα τους έχετε μαζί σας». Προφητικό; Ίσως. Δύο χιλιετίες μετά η φτώχεια υπάρχει σε κάθε γωνιά του πλανήτη, τόσο στις αναπτυσσόμενες όσο και στις αναπτυγμένες χώρες. Το φαινόμενο της φτώχειας, σύμφωνα με το ντοκιμαντέρ The end of poverty του ακτιβιστή και βραβευμένου σκηνοθέτη Φελίπε Ντίαζ δεν είναι καθόλου «ατύχημα».
Η παγκόσμια φτώχεια δεν προέκυψε έτσι απλά. Έχει τις ρίζες της στην εποχή της αποικιοκρατίας, της δουλείας, της δια βίας κατάληψης της γης και των φυσικών πόρων. Ενώ σήμερα επιβιώνει χάρη στις «ελεύθερες αγορές», τις άδικες φορολογικές, εμπορικές πολιτικές και την τοκογλυφική διαχείριση του χρέους. Οι πλούσιες χώρες εκμεταλλεύονται τις πλουτοπαραγωγικές πηγές των πιο αδύναμων χωρών και το χρήμα συσσωρεύεται στους πλούσιους χωρίς να γίνεται δίκαιη αναδιανομή προς τους φτωχούς.
Η σημερινή χρηματοπιστωτική κρίση πηγάζει από πρακτικές και πολιτικές πολλών αιώνων. Το 20% του πληθυσμού του πλανήτη εκμεταλλεύεται το 80% όλων των φυσικών πόρων. Για να επιτευχθεί αυτή η αναλογία πρέπει όλο και περισσόεροι άνθρωποι να παραμένουν κάτω από το όριο της φτώχειας.
Μπορούμε να εξαλείψουμε τη φτώχεια με το παρόν οικονομικό σύστημα; Ξανασκέψου απαντάει το ντοκιμαντέρ. Ψάξτε στο διαδίκτυο το ντοκιμαντέρ… και όταν στηρίζουμε πολιτικές φτώχειας, να ξέρουμε ότι είμαστε συμμέτοχοι.
