Τόσα χρόνια τα ίδια… Η ίδια τιμή, η «άγνωστη τιμή», ακόμα και μετά τη συγκομιδή συμπύρηνου, κάθε χρόνο τα ίδια ερωτήματα, αιτήματα για τα 23, τα 25 ή τα 26 λεπτά το κιλό, ίδιες οδηγίες για την ποιότητα, ίδια προβλήματα για την επάρκεια, για την ανάγκη αναδιαρθρώσεων, για τις ποσότητες που αναμένεται να απορροφηθούν, για νέες καλλιέργειες ενδεχομένως… Τα ίδια και τα ίδια, και τα χρόνια και οι δεκαετίες περνάνε και φεύγουνε… Και μαζί τους φεύγουν και τα κίνητρα των νέων ανθρώπων να δουλέψουν τη γη, να καλλιεργήσουν και να ζήσουν με τα προϊόντα της…
Αν δεν υπάρχει βούληση να αλλάξει κάτι, κάθε χρόνο θα είμαστε στο ίδιο, κουραστικό για όλους, έργο, θεατές! Και πρώτοι από όλους οι ίδιοι οι αγρότες, που πρέπει να καταλάβουν ότι συντεταγμένα και όχι κατά μόνας, κερδίζονται οι «κοινές» μάχες!
