Η πλατεία Ελιάς όπως την γνωρίζαμε εδώ και δεκαετίες ανήκει στο παρελθόν.
Σε διάστημα ολίγων ωρών, μονοπάτια και διάδρομοι, όπου χιλιάδες άνθρωποι απολάμβαναν το ρομαντικό περίπατό τους και τη δροσιά την απογευματινή, εξαφανίστηκαν. Παρτέρια λουλουδιών, πυξάρια, δενδράκια, λουλουδένιες γωνιές, που χρόνια τώρα ομόρφαιναν το “μπαλκόνι της Μακεδονίας”, ξηλώθηκαν “εν ριπή οφθαλμού”.
Το άγαλμα του Βασιλέως Κωνσταντίνου, η προτομή του Δημητρίου Βικέλα, δωρεά του Συλλόγου Βερροιέων Θεσσαλονίκης, το άγαλμα του αντάρτη δωρεά του αείμνηστου Κλέονα Παπανίδη και έργο του Θωμά Βαφείδη, όπου κάθε χρόνο οι πολίτες τιμούσαν τους αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης, το αγαλματίδιο που παριστάνει την “Κόρη της Βέροιας”, αντίγραφο αρχαίου πρωτοτύπου που βρίσκεται στο Μόναχο, όλα απομακρύνθηκαν και μεταφέρθηκαν σε κάποιες αποθήκες του Δήμου, πιστεύουμε προσωρινά, μέχρι να ολοκληρωθούν οι εργασίες της πλατείας.
Παρελθόν και το περικαλλές σιντριβάνι που επί μισό αιώνα περίπου χάρισε την ομορφιά του στην πλατεία και είχε κατασκευαστεί από τον αρχιτέκτονα τοπίου Νίκο Καμπαρζή επί δημαρχίας Γεωργίου Τσαλέρα.
Ευτυχώς μέχρι στιγμής δεν πειράχθηκαν τα θαυμάσια πλατάνια και πιστεύουμε ότι εξαιτίας των έργων δεν θα επηρεαστεί η ανάπτυξη και ύπαρξή τους.
Ελπίζουμε ότι η ανακατασκευή της πλατείας δεν θα σημάνει τον αφανισμό των καλλιτεχνικών δημιουργημάτων, όπως συμβαίνει συνήθως σε παρόμοιες επεμβάσεις.
Κι ακόμη, ελπίζουμε πως στην θέση του πανέμορφου σιντριβανιού του 1968, δε θα φυτρώσει μια υδάτινη πισίνα σαν κι αυτή που βλέπουν οι περαστικοί αηδιασμένοι στην πλατεία Ωρολογίου.
Τα λάθη της πλατείας εκείνης να μην επαναληφθούν.
Ο.Σ.
