Γράφει ο
Παναγιώτης Παπαδόπουλος
Φιλόλογος
Το πανέμορφο αιγαιοπελαγίτικο νησί της Αφροδίτης η Κύπρος, αποτελεί, σάρκα από τη σάρκα της μητέρας Ελλάδας. Δραματική είναι η ιστορία της από των αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι σήμερα. Οι σελίδες της καλύπτονται από συγκλονιστικά ιστορικά γεγονότα. Είναι γραμμένες με θυσίες και με το αίμα των Κυπρίων αδελφών μας για να διατηρήσουν το όμορφο νησί της Αφροδίτης στο Αιγαίο, ελεύθερο. Αξιοποίησαν την μεγάλη ομορφιά και τη στρατηγική της θέση στο Αιγαίο, προίκα της θείας φύσης. Δημιούργησαν τεράστια πνευματική περιουσία διατηρώντας τα έθιμα και τα έθιμα με τις ελληνικές παραδόσεις τους ζωντανές. Βασική τους, πάντα επιθυμία παραμένει η Ένωση με την μητέρα πατρίδα, την Ελλάδα. .
Μέχρι το 1570 μ. Χ. γνώρισε πολλές κατακτητικές περιόδους, μεταξύ των οποίων και την Ενετική, πριν από την κατάκτησή της υπό των Οθωμανών Τούρκων. Όταν η Κύπρος βρισκόταν υπό ενετική κυριαρχία δεν είχε κα τις καλύτερες σχέσεις μαζί τους, Οι Ενετοί διοικητές της νήσου το 1489, έκριναν ότι ήταν αναγκαίο για όλες τις πόλεις να λάβουν μέτρα αντιμετώπισης της Οθωμανικής απειλής. Η Λευκωσία έγινε, έτσι, το διοικητικό της κέντρο της νήσου. Το 1567 έχτισαν τις νέες οχυρώσεις της Λευκωσίας τις εκκλησίες και τα μοναστήρια των Ορθόδοξων και των Λατίνων Χριστιανών. Η ανάπτυξη της πόλης βασίστηκε στο εμπόριο, στην κοινωνική ζωή των πλουσίων και επικεντρώθηκε στον καθεδρικό ναό, στην πλατεία και στο λιμάνι. Οι Τούρκοι Στις 2 Ιουλίου 1570 με οργανωμένη επιχείρηση έχοντας περίπου 60.000 στρατιώτες, ιππικό και πυροβολικό, υπό τη διοίκηση του Λαλά Καρά Μουσταφά Πασά πραγματοποίησαν απόβαση κοντά στη Λεμεσό και πολιόρκησαν τη Λευκωσία. Η πόλη ύστερα από σθεναρή άμυνα υπέκυψε στους Τούρκους κατακτητές στις 9 1570Σεπτεμβρίου. Άρχισαν αμέσως το εξοντωτικό τους έργο στην πόλη,
Περισσότεροι από 20.000 κάτοικοι της Λευκωσίας δολοφονήθηκαν, ενώ εκκλησίες, δημόσια κτίρια και παλάτια λεηλατήθηκαν. Οι γυναίκες και τα αγόρια που συλλήφθηκαν πουλήθηκαν ως δούλοι. Οι σφαγές επεκτάθηκαν και λίγες μέρες αργότερα ο Μουσταφά Πασάς πήρε και την Κερύνεια χωρίς να χρειαστεί να επέμβει. Η Αμμόχωστος, αντιστάθηκε στην πολιορκία της και η υπεράσπιση της πόλης κράτησε από το Σεπτέμβριο του 1570 έως τον Αύγουστο του 1571. Στις 15 Σεπτεμβρίου 1570 εμφανίστηκε το τουρκικό ιππικό στο τελευταίο ενετικό κάστρο της Κύπρου, την Αμμόχωστο. Οι Ενετοί υπερασπιστές της Αμμοχώστου αριθμούσαν περίπου 8.500 άνδρες με 90 πυροβόλα και διοικούνταν από τον Μαρκαντόνιο Μπραγκαντίν. Αντιστάθηκαν για 11 μήνες εναντίον μιας ισχυρής δύναμης που έφθασε σε αριθμό περισσότερων από 200.000 ανδρών, με 145 πυροβόλα,
Μέχρι το καλοκαίρι οι Ενετοί, απελπισμένοι, χωρίς να λάβουν οποιαδήποτε βοήθεια από την πατρίδα τους, και κατόπιν αιτήματος των τοπικών λιμοκτονούντων πολιτών, αποφάσισαν να παραδοθούν. Την 1ηΑυγούστου ο διοικητής της νήσου Μπραγκαντίν ζήτησε με όρους την παράδοση της πόλης. Ο Τούρκος διοικητής, Καρά Μουσταφά Πασά, συμφώνησε να αποχωρήσουν οι επιζώντες άνδρες της φρουράς, οι άμαχοι Ιταλοί και Έλληνες που θέλουν να μεταβούν με ασφάλεια στην Κρήτη, Δυστυχώς οι Τούρκοι δεν τήρησαν τους όρους της συμφωνίας. Ακολούθησε σύλληψη και σφαγή όλων των προυχόντων Γενουατών χριστιανών και εκείνων που εξακολουθούσαν να βρίσκονται στην πόλη, ενώ ο ίδιος ο Μπραγκαντίν συνελήφθη και βασανίστηκε .
Οι Τούρκοι τον μετέφεραν σε κάποιο αλώνι και εκεί αφού τον έδεσαν σε ένα πέτρινο πάσσαλο τον έγδαραν ζωντανό. Κάποιος από τους παρευρισκομένους, πήρε το δέρμα του Μπραγκαντίν και το μετέφερε στην πλατεία της Ρώμης. Όταν έγινε γνωστό το τουρκικό έγκλημα προκλήθηκε μεγάλη οργή του Πάπα και όλων των λαών της Ευρώπης. Ήταν ένα σαφές μήνυμα και για τη δική τους τύχη «Η απειλή για εισβολή της Οθωμανικής αυτοκρατορίας στην Ευρώπη, όπως αυτή υποδηλώθηκε με την πολιορκία της Αμμοχώστου (Famagusta), οδήγησαν στην ανάγκη μιας καθοριστικής αντιμετώπισης από την πλευρά της Ιερής Συμμαχίας. Έτσι, λοιπόν, δόθηκε το έναυσμα για τη συγκρότηση του στόλου των Δυτικών δυνάμεων υπό την καθοδήγηση του Δον Χουάν της Αυστρίας. Στις 17 Σεπτεμβρίου του 1571 ξεκίνησε ο Δυτικός στόλος που αριθμούσε 285 πλοία με περίπου 28.000 άνδρες εκ των οποίων 8.000 υπολογίζεται ότι ήταν Έλληνες. Ο στόλος κατευθύνθηκε προς την Κέρκυρα όπου κατέπλευσαν στις 26 Σεπτεμβρίου 1571.
Το ξημέρωμα της 7ης Οκτωβρίου βρήκε τους δύο στόλους αντιμέτωπους σε παράλληλη και γραμμική παράταξη στην είσοδο του Πατραϊκού κόλπου το Ναύπλιο. Το αποτέλεσμα της μάχης ήταν ο τουρκικός στόλος να πάθει πανωλεθρία. Τα περισσότερα πλοία να καταστραφούν πολλά από τα οποία γνώρισαν μαζί με τους ναύτες το βυθό της Ναυπάκτου. Η Κύπρος θα παραμείνει στο εξής υπό την οδυνηρή Οθωμανική κυριαρχία μέχρι το 1878. Τότε παραχωρήθηκε στους Άγγλους με βάση τη Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου.
