Ότι και να προσπαθήσει να γράψει κάποιος για τον Ορέστη Σιδηρόπουλο, είναι φτωχό και μικρό για το μέγεθος της προσωπικότητας, του νου, αλλά κυρίως της μεγάλης και σπάνιας ψυχής αυτού του ανθρώπου. Ακόμη και οι ιστορίες και τα περιστατικά που είναι πάμπολα και μαρτυρούν την οξύνοια, την ανθρωπιά και το μοναδικό αυτοσαρκαστικό χιούμορ του αγαπημένου μας Ορέστη με δυσκολία μπορούν να περιγραφούν.
Εδώ στην οικογένεια του ΛΑΟΥ, το δεύτερο σπίτι του για 55 χρόνια, αναπολούμε τις όμορφες στιγμές, τα εύστοχα σχόλια και πειράγματά του, αλλά και το πάθος του να γίνει ο ΛΑΟΣ ακόμη καλύτερος και να «αγκαλιάζει» ακόμη περισσότερο αναγνωστικό κοινό.
Κάποια στιγμή μέσα στις καθημερινές συζητήσεις που είχαμε για την βελτίωση της έκδοσης και ζητώντας πάντα την συμβουλή του, μου εκμυστηρεύτηκε ότι έχει τον φόβο μήπως τα κείμενά του έγιναν βαρετά και δεν διαβάζονται και μου ζήτησε να τα κρίνω αυστηρά και να μην διστάσω να του πω ότι «δεν τραβάνε» πλέον! Αυτός ο άνθρωπος που ακτινοβολούσε από σοφία και πνεύμα, ήταν τόσο ταπεινός που ζητούσε να κριθεί και μάλιστα μιλούσε με ιδιαίτερη αυστηρότητα και αυτοσαρκασμό για τον εαυτό του. Ως συνήθως με χιούμορ και αλληλοπειράγματα τελείωναν αυτές οι συζητήσεις και του ζητούσα να ετοιμάσει το επόμενο «διαμαντάκι» για την στήλη του ΕΠΙΚΑΙΡΟΥ.
Πέρασε κιόλας ένας χρόνος αγαπημένε Ορέστη…Ξεφυλλίζω παλιά σου χρονογραφήματα και επιστολές για θέματα κοινωνικά, επικαιρότητας ή τοπικού ενδιαφέροντος και διαπιστώνω ότι όσα χρόνια και να περάσουν θα παραμένεις ΕΠΙΚΑΙΡΟΣ!
Υστερόγραφο Φωτογραφιών: Κάποιες από τις όμορφες στιγμές που αναπολούμε έχουν αποθανατιστεί και δείχνουν ότι η δύναμη του ΛΑΟΥ είναι οι άνθρωποί του, εργαζόμενοι και συνεργάτες που διαχρονικά είναι μια μεγάλη οικογένεια. Στιγμές από κοπή της πίτας κάπου στα τέλη της δεκαετίας του ’80 με τον εκδότη Μιχάλη Πατσίκα να μοιράζει κομμάτια στον Ορέστη, τον Γιάννη Αλεξιάδη και τον Γιάννη Μελετίδη, επίσης σημαντικούς συνεργάτες του ΛΑΟΥ που συναντήθηκαν στην μεγάλη πνευματική παρέα εκεί ψηλά, ενώ στην άλλη φωτογραφία με τον Γιώργο Χιονίδη, που ήταν ο πρώτος διευθυντής σύνταξης της εφημερίδας μας.
Ζήσης Μιχ. Πατσίκας
