Γράφει ο
Παναγιώτης
Παπαδόπουλος
Φιλόλογος
Έφυγε στις 19 Νοεμβρίου 2020 για πάντα από τη ζωή για το μακρινό ταξίδι της αιωνιότητας ο Αναστάσιος (Τάσος) με τις ευχές της εκκλησίες και τις προσευχές όλων των συγγενών και φίλων .
Έφυγε ,ξαφνικά, από κοντά μας ο Πατριάρχης του Εκδοτικού Οίκου με τις αναρίθμητες εκδόσεις των ποντιακών και επιστημονικών βιβλίων. Τα βιβλία του των εκδόσεων Αδελφών Κυριακίδη ανέρχονται σε χιλιάδες τόμους που εμπλουτίζουν τις βιβλιοθήκες των ποντίων όλου του κόσμου αλλά και τις πανεπιστημιακές βιβλιοθήκες της Ελλάδος. Έφυγε από κοντά μας ο επιστήμονας και συγγραφέας, ο πόντιος ευπατρίδης της αγάπης και της προσφοράς στον Ποντιακό Ελληνισμό,
Θα περάσει από την ευλογημένη γη του Πόντου που τόσο πολύ αγάπησε. Θα περάσει και από την Αργυρούπολη πατρίδα των γονιών του με τα γνωστά Μαντέμια και την πλούσια βιβλιοθήκη. Θα συναντήσει εκεί τους προγόνους του, τον Αρχιεπίσκοπο Χρύσανθο- Τραπεζούντος, τον Ιασονίδη, τον Κτενίδη, και όλοι μαζί θα διηγούνται τις εντυπώσεις τους από την Ελλάδα υπό τους ήχους της λύρας με τον τραγουδιστή, τον Χρύσανθο.
Ο Τάσος ήταν ένας ειλικρινής και αξιαγάπητος φίλος που θα μείνει για πάντα στις καρδιές μας. Η απουσία του βύθισε σε πένθος την οικογένεια του, τους συγγενείς και φίλους αλλά και όλη την ποντιακή οικογένεια. Στις βαλίτσες του υπάρχουν τα εύσημα των προσφορών στην κοινωνία της Θεσσαλονίκης, Υπάρχουν οι έπαινοι από τα διάφορα σωματεία και τους ποντιακούς συλλόγους που τίμησαν τον ακούραστο εργάτη του πνεύματος και της αλληλεγγύης. Υπάρχει ακόμα το εγκώμιο του Πατριάρχη Βαρθολομαίου που θα συνοδεύει τον Τάσο. Είναι η ύψιστη τιμή του Άρχοντος Καστρινσίου της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας που του απονεμήθηκε δια της χειροθεσίας του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως με το συμβολισμό του φύλακα, Ακρίτα των συνόρων της χώρας και του πνεύματος.
Ο Τάσος ήταν ο άνθρωπος που κατόρθωσε να κερδίσει την εκτίμηση και το θαυμασμό όλων των ποντίων, των πανεπιστημιακών δασκάλων και διακεκριμένων συγγραφέων και πολύτιμων συνεργατών του. Έχαιρε της εκτίμησης της κοινωνίας της πόλης της Θεσσαλονίκης όπου έζησε σπούδασε στην Νομική Σχολή και δραστηριοποιήθηκε στην έκδοση Ποντιακών και πανεπιστημιακών εργασιών. Όσοι είχαν την τύχη να τον γνωρίσουν από κοντά και να συνεργαστούν μαζί του θα θυμούνται την ευχάριστη διάθεση που είχε εργαζόμενος στο γραφείο του να διηγείται ιστορίες του πόντου από την απύθμενη δεξαμενή των γνώσεων. Μέσα σε αυτούς συγκαταλέγεται και ο γράφων που του συμπαραστάθηκε στο περιοδικό της «Ποντιακής Εστίας» με την προσφορά πολλών βιβλίων.
Σε όλες τις εκδόσεις των βιβλίων του υπάρχει κάτι που τα κάνει να ξεχωρίσουν για το κάλλος της εμφάνισής τους και την πληρότητα του περιεχομένου τους. Είναι γραμμένα από έμπειρους συγγραφείς, κυρίως ποντίους που αποταμίευσαν τον πόνο και τα δάκρυα των γονιών τους.. Τα ποντιακά βιβλία που εκδόθηκαν έχουν τη χάρη να μεταφέρουν την ασίγαστη νοσταλγία τον πόνο από τη ζωή του ευλογημένου Πόντου. Έχουν την ιδιότητα να εκπέμπουν το άρωμα του πολιτισμού του μαρτυρικού Πόντου και τις κραυγές του μαρτυρίου των προγόνων μας.
Προβάλλει μέσα από τις σελίδες τους το χριστιανικό ήθος και το πατριωτικό συναίσθημα των Ποντίων από τη ζωή στον Πόντο και συνεχίζουν στην Ελλάδα. Κεντρικός άξονας των ιστορούμενων γεγονότων παραμένει η αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων από τις βαρβαρικές ορδές της Ανατολής
Πρέπει και η Βέροια να αισθάνεται ευγνωμοσύνη για τον Τάσο Κυριακίδη του οποίου ο εκδοτικός Οίκος Αδελφών Κυριακίδη ανάλαβε την έκδοση του ανεπανάληπτου επιστημονικού δίτομου έργου της Ιστορίας της Βέροιας από τα παλιά χρόνια μέχρι σήμερα του αξιόλογου συγγραφέα συμπολίτη μας Αντωνίου Κολτσίδα. Είναι ένα μνημειώδες βιβλίο της Ιστορίας της Βέροιας και αποτελείται από δύο πολυτελέστατους τόμους των 1870 σελίδων.
« όπου δεν υπάρχει πόνος, λύπη και αναστεναγμός αλλά ζωή ατελεύτητος.» Στη γυναίκα του, Μαρία Βεργέτη, εξαίρετη πανεπιστημιακό δάσκαλο εκφράζω τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια και την εκτίμησή μου για το θάνατο του συζύγου της, Ακούραστος συνεργάτης και ειλικρινής φίλος άφησε πίσω του την παρακαταθήκη στα παιδιά του τον Παύλο και τη Δέσποινα της συνέχισης του εκδοτικού έργου Στα παιδιά του Παύλο και Δέσποινα Εύχομαι να συνεχίσουν υπερήφανοι το έργο του πατέρα τους. ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ
