Όλοι αντιλαμβανόμαστε την έκτακτη συνθήκη που
δημιουργεί η οξύτητα αυτής της πανδημίας πανελλαδικά, αλλά και ειδικότερα στον
νομό μας.
Η Ημαθία πλήττεται δυσανάλογα, στο νομό μας συνεχίζουν
να καταγράφονται πολλά κρούσματα καθημερινά και το αποδυναμωμένο σύστημα υγείας
και οι άνθρωποί του πιέζονται.
Τα όρια έχουν ξεπεραστεί προ πολλού και εύλογα οι πολίτες του νομού αναρωτιούνται γιατί δεν υπάρχει καλύτερος σχεδιασμός και ενίσχυση του ΕΣΥ.
Μιλώ καθημερινά για την ανάγκη ενίσχυσης του ΕΣΥ στο
νομό, για όσα πρέπει να γίνουν προκειμένου να ενισχυθεί η δημόσια υγεία με
ανθρώπινο και υλικό δυναμικό, για όσα πρέπει να κάνουμε την επόμενη ημέρα.
Αλλά τώρα, μέσα σε αυτή την έκτακτη συνθήκη, είναι η
κοινωνία της Ημαθίας με την υπευθυνότητα που πρέπει να επιδείξει η μόνη που
μπορεί να αναπληρώσει τα κενά που αφήνει η έλλειψη μέριμνας των κυβερνητικών
πολιτικών.
Κάθε άρνηση της επικινδυνότητας αυτού του ιού, κάθε αμέλεια που έρχεται από τη δυσπιστία προς την επιστήμη, επιβαρύνει το ήδη αποδυναμωμένο σύστημα υγείας του νομού, αφήνει τους ανθρώπους που νοσούν από άλλες ασθένειες μετέωρους, μπορεί να εκθέσει όλους μας σε κίνδυνο, μπορεί να βλάψει όσους και όσες αγαπάμε.
Η αλληλεγγύη, η προσοχή, η μέριμνα και ο
αυτοπεριορισμός από όλους μας ανεξαιρέτως είναι τα εργαλεία που έχουμε στη
διάθεσή μας για να βοηθήσουμε το νομό μας, για να βοηθήσουμε έμπρακτα το
προσωπικό των νοσοκομείων μας.
Τους ευχαριστούμε που είναι εκεί, που παραμένουν εκεί,
που εκτίθενται στον κίνδυνο για να περιθάλψουν και να θεραπεύσουν όσους νοσούν.
Τους ευχαριστούμε που μας υπενθυμίζουν με τον αγώνα
τους τη σημασία της κάθε μίας ανθρώπινης ζωής.
Δεν πρέπει να αρκεστούμε σε επιφανειακά
χειροκροτήματα. Χρειαζόμαστε λόγια και πράξεις που αντιστοιχούν στην
πραγματικότητα που βιώνουμε. Η ευγνωμοσύνη της κοινωνίας προς το προσωπικό των
νοσοκομείων δεν πρέπει να είναι πρόσκαιρη.
Πρώτο μας μέλημα είναι να διασχίσουμε αυτή την τρικυμία
και έπειτα, με αυτή την κληρονομιά να συζητήσουμε για τις τομές που πρέπει να
γίνουν την επόμενη μέρα. Τίποτα από αυτά που ζούμε τώρα δεν πρέπει να ξεχαστεί,
αλλά η εμπειρία αυτή πρέπει να μεταφραστεί σε αίτημα για μια μόνιμη θωράκιση
του συστήματος Υγείας του νομού.
Προσωπικά δηλώνω παρούσα.
Συνεχίζω να είμαι εδώ, όπως ήμουν συνεχώς εδώ για την
Ημαθία και για την Υγεία. Και θα συνεχίζω να ζητάω τα βασικά για ένα ισχυρό ΕΣΥ
και για ένα ισχυρό δημόσιο ώστε να μην απομείνει κανείς συμπολίτης αποκλεισμένος
και μόνος.
Σε αυτό είμαστε όλοι μαζί και κάνουμε ο καθένας αυτό
που του αναλογεί.
