του Αναστάσιου Βασιάδη
Όταν πριν από χρόνια ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας θέσπιζε την 7η Απριλίου ως Παγκόσμια Ημέρα Υγείας, είχε ως σκοπό την διακήρυξη του δικαιώματος ΟΛΩΝ των ανθρώπων να έχουν ισότιμη πρόσβαση στα Συστήματα Υγείας, ανεξαρτήτως οικονομικής κατάστασης , ηλικίας, κοινωνικής θέσης, φυλής ή φύλου.
Κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει τότε την επιδημική κρίση του κορωνοϊού που βιώνει η ανθρωπότητα, κατά την διάρκεια της οποίας αναδείχθηκε περισσότερο από ποτέ αυτή η αναγκαιότητα.
Ιδιαίτερα όταν αυτή η αναγκαιότητα εξαρτάται από τα Συστήματα Υγείας τα οποία γενικά δοκιμάζονται από την επιδημική κρίση, επισημαίνεται ότι τα δυσμενέστερα αποτελέσματα υφίστανται οι κοινωνίες που ήταν ήδη ευάλωτες, από διάφορες αιτίες, όπως η οικονομική κρίση που προηγήθηκε.
Χαρακτηριστική περίπτωση αποτελεί η χώρα μας που πλήγηκε από την επιδημική κρίση, ενώ το Σύστημα Υγείας της ήταν ανοχύρωτο και δεσμευμένο με τις συνέπειες των μνημονιακών πολιτικών που εφαρμόστηκαν, οι οποίες υποβάθμισαν δραματικά την ιατρική απασχόληση όπως αυτή υπήρχε και κάλυπτε τις ανάγκες περίθαλψης των πολιτών, τα προηγούμενα χρόνια.
Η επιδημική κρίση και οι συνέπειες της βρέθηκαν να αντιμετωπίζονται εκ των ενόντων, με κύριο χαρακτηριστικό την έλλειψη δρομολόγησης σταθερών βιώσιμων λύσεων και προοπτικών, για τα μεγάλα προβλήματα που συνοδεύουν την περίθαλψη των πολιτών, ενώ το Σύστημα Υγείας μπόρεσε στοιχειωδώς να ανταποκριθεί στην αποστολή του χάρις στην αυτοθυσία και τον ηρωϊσμό που επέδειξε το Υγειονομικό Προσωπικό κατά την επιτέλεση του καθήκοντος.
Πέραν όμως από την δοκιμασία που υφίσταται το Υγειονομικό Σύστημα, δεν έχουν σταματήσει να βρίσκονται σε διαρκή κινητικότητα και όλα τα ζητήματα που αφορούν τις δημόσιες και κοινωνικές διεργασίες και λειτουργίες, όπως και τα μείζονα εθνικά ζητήματα.
Όταν η ανοσοποίηση του πληθυσμού έναντι του κορωνοϊού φτάσει σε ικανοποιητικά επίπεδα και εκτιμηθεί ότι η η επιδημική κρίση βρίσκεται προ της λήξης της, τότε θα αναδειχθούν και τα σοβαρά προβλήματα του τόπου, περισσότερο από ποτέ υπαρκτά, δραματικά, επίκαιρα και πιεστικά.
Η αναμενόμενη οικονομική ύφεση υπό το βάρος των αναγκαίων μέτρων που λήφθηκαν διαρκούσης της επιδημικής κρίσης, θα αναδείξει και τα κοινωνικά προβλήματα που έχουν λάβει χαρακτηριστικά γενικευμένης ανθρωπιστικής κρίσης.
Κορυφαίας σημασίας κοινωνικό ζήτημα αναμφίβολα αποτελεί η Υγεία των πολιτών, την οποία η επιδημική κρίση έπληξε σε μια περίοδο που εύλογα χαρακτηρίζεται ως η πλέον δραματική, από όλες όσες έχουν βιώσει η Κοινωνία και οι Ιατροί, από πολλά χρόνια.
Κατά τις γενικότερες ανακατατάξεις που διαφαίνονται ότι θα χαρακτηρίσουν την επόμενη ημέρα, είναι επιτακτική η διατράνωση της κοινωνικής απαίτησης ότι «η Υγεία των πολιτών δεν πρέπει να αποτελεί αντικείμενο ψυχρών λογιστικών υπολογισμών, όπως αυτοί που μετέτρεψαν την οικονομική κρίση σε βαθιά ανθρωπιστική, όπως αναδείχθηκε περίτρανα και με την επιδημία του κορωνοϊού».
Ο επανασχεδιασμός του συνολικού Συστήματος Υγείας, με την αναβάθμιση και αξιοποίηση όλων των δομών, με το αναγκαίο στελεχειακό δυναμικό, τον απαραίτητο εξοπλισμό και την θεσμική του αναθεώρηση, επιβάλλεται να προταχθεί έναντι οποιασδήποτε άλλης προτεραιότητας, αμέσως μετά την ύφεση της επιδημικής κρίσης.
Αυτή είναι το μήνυμα της Παγκόσμιας Ημέρας Υγείας, με το οποίο οι οργανωμένοι κοινωνικοί φορείς επιβάλλεται να συνταχθούν συστηματικά και δυναμικά, για να ξεπεραστούν πρακτικές που έχουν σαν συνέπεια την υποβάθμιση της περίθαλψης των πολιτών, ώστε η Υγεία να καταλάβει την θέση που της αρμόζει, ως το πρωταρχικό κοινωνικό αγαθό.
