Μέσα στην άσπρη μολυβοθήκη το στυλό,και η παρέα του κάθονται ακίνητοι και άπραγοι...Μερικές φορές μόνο κανα δυό μολύβια πετάγονταν στην αυλή του τραπεζιού,να παίξουν για λίγο πάνω σε ένα χαρτί και ύστερα ξαναγύριζαν στο σπίτι.Μπήκε η Άνοιξη!! Την ακούνε από το μεγάλο παράθυρο,την μυρίζουν..Ο ήλιος τους καλημέριζε κάθε πρωί μπαίνοντας κλεφτά πίσω από την πουά κουρτίνα.Πόσο του έλειπαν οι φίλοι του;Τί να κάνουν άραγε ο Νούς και το χαρτί;σκεφτόταν λυπημένο το στυλό.Ξάφνου ένα πρωί χαράματα..σαν σε όνειρο ακούει κάποιον να τον φωνάζει.Αγουροξυπνημένος κοιτάζει από το μπαλκόνι της μολυβοθήκης και...
-Ειιιι υπναρά ξύπνααααα ήρθα να σε δώ φώναζε χαμηλόφωνα το χαρτί στον φίλο του.Το στυλό πετάχτηκε με λαχτάρα όρθιο και έτρεξε να αγκαλιάσει το χαρτί.Κόντεψαν να ξεχάσουν ο ένας τον άλλον!
-Είμαι και εγώ εδώ φώναξε ο Νούς και πήγε προς το μέρος τους
-Επιτέλους!!!!Είμαστε πάλι μαζί!φώναζαν οι τρεις φίλοι κλαίγοντας..Όταν πέρασε η συγκίνηση κάθησαν στο πεζούλι της αυλής του τραπεζιού και άρχισαν την συζήτηση..
-Λοιπόν!Τόσο καιρό κλεισμένος στο δωμάτιο σου τί έκανες;ρώτησε το στυλό τον Νού
-Διάβαζα φίλοι μου.Έμαθα για τα βήματα του κόσμου,για την πρόοδο της επιστήμης,για την ελευθερία του ανθρώπου.Ο κόσμος της γνώσης είναι περίπλοκος.έπρεπε να έιμαι πολύ προσεκτικός σε αυτά που άκουγα μέσα από τις σελίδες των βιβλίων!
-Και τί είδες και άκουσες;ρώτησε όλο περιέργεια το χαρτί
-Είμαι πολύ λυπημένος φίλοι μου.Μιά αόρατη ομίχλη που λέγεται φόβος σκέπασε την γή και τους ανθρώπους της.Ο τρόμος σφράγισε τα χείλη και οι σκέψεις δεν τολμούν να γίνουν λέξεις..Τραγούδι δεν ακούς πιά παρά μόνο ψιθύρους για μιά χαρά που χάθηκε στα βάθη της θάλασσας..Οι άνθρωποι άλλαξαν μοιάζουν υπνωτισμένοι,φορούν την μάσκα του φόβου και κλείστηκαν στα σπίτια τους!
-Πού πήγε η ελπίδα;το θάρρος;η γενναιότητα;η πίστη; φώναξαν οι δύο φίλοι θυμωμένοι
-Νομίζω πώς ήρθε η ώρα να δράσουμε είπε ο Νούς σκεπτικός
-Εμείς τί μπορούμε να κάνουμε εμείς;είπαν οι δυό τους με μιά φωνή
-Θα προσπαθήσουμε και οι τρείς μαζί,ο καθένας με το δικό του χάρισμα να ξυπνήσουμε τους ανθρώπους,να βγάλουμε την μάσκα του φόβου,και να γεμίσουμε τον Νού τους και την καρδιά τους με αγάπη και πίστη!
-Να τους μιλήσουμε για την φιλία μας! Είπε ενθουσιασμένο το χαρτί
-Εγώ θα τους μιλήσω για την υπομονή και την προσευχή είπε το στυλό
Ας ξεκινήσουμε παιδιά!Ο δρόμος θα είναι δύσκολος όμως αξίζει η προσπάθεια,θα σώσουμε τους ανθρώπους!Οι τρείς φίλοι ενώσανε τις δυνάμεις τους και χωρίς φόβο άρχισαν να καταστρώνουν τον τρόπο διάσωσης του ανθρώπινου είδους!
-Τί λέτε και εσείς κορίτσια;Να μπούμε στην ομάδα διάσωσης τους;
-Ναι ,ναιαιαι γιαγιάκα είμαστε σίγουρες πως θα τα καταφέρουν! φώναζαν οι εγγονές μου με ενθουσιασμό ακούγοντας το παραμύθι......
